Pętla Barnarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pętla Barnarda
Pętla Barnarda widoczna na zdjęciu jako rozmyty czerwony półokrąg
Pętla Barnarda widoczna na zdjęciu jako rozmyty czerwony półokrąg
Odkrywca Edward Barnard[1]
Data odkrycia 1895
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Orion
Typ emisyjna
Rektascensja 05h 31m[1]
Deklinacja -04° 54′[1]
Odległość 1600 ly[1] (490 pc)
Jasność pozorna mgławicy 5m
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 300 ly[1][2]
Szacowany wiek 2 mln lat
Alternatywne oznaczenia
Sh 2-276

Pętla Barnarda (oznaczenie katalogowe SH 2-276 ) – mgławica emisyjna w gwiazdozbiorze Oriona. Jest to część obłoku molekularnego, który zawiera również mgławice: Koński Łeb i Wielka Mgławica w Orionie. Pętla ma formę dużego łuku, którego środek leży w pobliżu Wielkiej Mgławicy w Orionie. Gwiazdy w Mgławicy Oriona uważa się za odpowiedzialne za jonizację gazu w Pętli.

Obserwowana z Ziemi Pętla rozciąga się na około 600 minut kątowych (około 10°), obejmując znaczną część gwiazdozbioru Oriona. Jest dobrze widoczna na fotografiach o długiej ekspozycji[2].

Szacuje się, że znajduje się w odległości około 1600 lat świetlnych od Ziemi, co oznacza, że rzeczywiste rozmiary wynoszą około 300 lat świetlnych. Uważa się, że jest pozostałością po wybuchu supernowej, który miał miejsce około 2 milionów lat temu, czego wynikiem może być również szybki ruch kilku znanych gwiazd uciekających, w tym AE Aurigae, Mi Columbae i 53 Arietis, co do których sądzi się, że mogły być składnikami układu wielokrotnego gwiazd, w którym jeden składnik wybuchł jako supernowa[1].

Chociaż możliwe jest, że William Herschel jako pierwszy zobaczył ją w 1786 roku, jej odkrycie zazwyczaj przypisywane jest Edwardowi Barnardowi (on sam początkowo nazwał ją „Pętlą Oriona”), który wykonał jej zdjęcie w 1895 roku[1].

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Barnard's Loop (Sh 2-276) (ang.). W: The Internet Encyclopedia of Science [on-line]. David Darling. [dostęp 2010-12-06].
  2. a b Barnard spogląda na NGC 2170 w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]