Płamęta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płamęta – domowy demon występujący w XIX-wiecznych wierzeniach w okoliacach Tarnobrzega, psotny, złośliwy chochlik domowy.

Drobna istota w postaci niemal człowieczej, naga, z rzadkimi włosami, o dużej głowie, z roześmianymi szeroko ustami, zamiast dłoni miał ptasie szpony, a zamiast stóp, racice. Zawsze ukrywał się pod sarniową miotła, czyli taką wykonaną z pędów żarnowca miotlastego.

Dla ludzi był niewidoczny, przeszkadzał w pracy, na przykład podstawiając nogę. Psocił i robił nieporządek w gospodarstwie. Brało się miotłę, pod którą siedział i wywijało nią na wszystkie strony, aby odpędzić płamętę; kiedy wciąż psocił jedynie żegnano się krzyżem i opuszczano pomieszczenie.

Bibliografia[edytuj]

  • Barbara i Adam Podgórscy: Wielka Księga Demonów Polskich. Leksykon i antologia demonologii ludowej. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 348-349. ISBN 83-89375-40-0.