Płamen Markow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płamen Markow
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
11 września 1957
Sewliewo, Bułgaria
Pozycja pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1974–1975
1975–1985
1985–1987
1987–1990
Widima-Rakowski Sewliewo
CSKA Sofia
FC Metz
Grenoble Foot 38
? (?)
217 (42)
69 (10)
55 (13)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1978–1986  Bułgaria 38 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1987–1989
1989–1995
1995
1995–1999
1999–2001
2002–2004
2005–2006
2006–2007
2007
2008
2009–
Grenoble Foot 38, grający trener
Cardafon Gabrowo
CSKA Sofia
Cardafon Gabrowo
Widima-Rakowski Sewliewo
 Bułgaria
Widima-Rakowski Sewliewo
CSKA Sofia
Wydad Casablanca
 Bułgaria
CSKA Sofia, dyrektor techniczny

Płamen Markow Markow (bułg. Пламен Марков Марков, ur. 11 września 1957 w Sewliewie) - bułgarski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, oraz trener i działacz piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Karierę piłkarską rozpoczął w rodzinnym Sewliewie, ale już w wieku osiemnastu lat przeszedł do CSKA Sofia. W barwach klubu ze stolicy Bułgarii występował przez dziesięć sezonów. W tym czasie zdobył pięć tytułów mistrza kraju, dwukrotnie triumfował w rozgrywkach o Puchar Bułgarii i raz w Pucharze Armii Sowieckiej. Był ważnym ogniwem zespołu prowadzonego przez Asparucha Nikodimowa, który w sezonie 1981/82 dotarł do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Na rok przed Mundialem 1986 Markow zdecydował się na pierwszy w swojej karierze transfer zagraniczny: trafił do występującego we francuskiej Division 1 FC Metz. W ciągu dwu lat gry w tym klubie (69 meczów ligowych), dwukrotnie zajął z nim szóste miejsce w lidze. Piłkarską karierę kończył w drugoligowym Grenoble Foot 38.

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1978 roku. Występował w niej z różną regularnością przez osiem kolejnych lat. Spełnieniem jego reprezentacyjnej kariery był udział w Mundialu 1986, na którym podopieczni Iwana Wucowa - po raz pierwszy w historii - przebrnęli przez fazę grupową i awansowali do drugiej rundy turnieju, w której przegrali 0:2 z Meksykiem. Markow zagrał tylko w jednym spotkaniu, z Argentyną.

Kariera szkoleniowa[edytuj]

Karierę trenerską rozpoczął we francuskim Grenoble Foot 38, ale po niespełna dwóch latach pracy powrócił do Bułgarii. Przez dziesięć lat (z krótkim epizodem w 1995 roku w CSKA Sofia) prowadził drugoligowy zespół Cardafon Gabrowo, ale nie odniósł z nim większych sukcesów. Również kolejny klub, w którym został zatrudniony, czyli Widima-Rakowski Sewliewo, grał na zapleczu bułgarskiej ekstraklasy.

Jego kariera szkoleniowa nabrała tempa dopiero w 2002 roku, kiedy - jako pierwszy w historii bałkańskiego futbolu trener zespołu drugoligowego[1] - został selekcjonerem reprezentacji Bułgarii. Z drużyną narodową awansował do Euro 2004. Mimo iż udało mu się wyciągnąć drużynę narodową z trwającego od wielu lat kryzysu, to wielu komentatorów zarzucało mu, że był tylko "marionetką w rękach Iwana Wucowa", sekretarza Bułgarskiego Związku Piłki Nożnej, do którego miał należeć decydujący głos przy wyborze piłkarzy i taktyki na mecze[2]. Ponadto podkreślano, że za czasów Markowa (zresztą podobnie jak w okresie, kiedy kadrę prowadził Dimityr Penew, twórca największego w historii futbolu bułgarskiego sukcesu), panował "zbyt duży luz", a zawodnicy nie zawsze odnosili się z szacunkiem do selekcjonera[3].

W czasie mistrzostw drużyna, w której grali wówczas m.in. Stilijan Petrow, Martin Petrow i Dimityr Berbatow, przegrała wszystkie trzy mecze i mieli najgorszy ze wszystkich drużyn bilans bramkowy – 1:9. Po turnieju Markow podał się do dymisji.

Później pracował w Widimie, a od kwietnia 2006 roku był szkoleniowcem CSKA Sofia. W sezonie 2005-2006 zdobył z nim Puchar, Superpuchar i wicemistrzostwo Bułgarii. Został zdymisjonowany po kilku słabszych meczach w marcu 2007 roku.

Pięć miesięcy później zastąpił Portugalczyka Nelo Vingadę na stanowisku trenera marokańskiego klubu Wydad Casablanca, ale już 4 grudnia otrzymał wymówienie[4].

Na początku stycznia 2008 roku media bułgarskie, powołując się na anonimowego członka Bułgarskiego Związku Piłki Nożnej podały, że Markow jest głównym kandydatem do objęcia stanowiska selekcjonera reprezentacji Bułgarii[5][6]. Kilka dni później (11 stycznia) prezes BFS Borisław Michajłow potwierdził, że właśnie podpisał z nim dwuletni kontrakt[7]. Jednak tym razem przygoda na stanowisku selekcjonera kadry trwała tylko niecałe dwanaście miesięcy. Na początku grudnia Markow został zdymisjonowany. Bezpośrednim powodem dymisji były słabe wyniki w eliminacjach do Mundialu 2010 (trzy punkty w trzech meczach) oraz porażka 1:6 w spotkaniu towarzyskim z Serbią.

W sierpniu 2009 powrócił do pracy po półrocznej przerwie. Został dyrektorem technicznym w CSKA Sofia, gdzie pierwszym trenerem był jego asystent z czasów prowadzenia kadry Ljubosław Penew[8].

Sukcesy[edytuj]

Kariera piłkarska

Kariera szkoleniowa

Przypisy