Płaskocin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Płaskocin
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat łowicki
Gmina Kocierzew Południowy
Liczba ludności (2011) 232[1]
Strefa numeracyjna (+48) 46
Kod pocztowy 99-414
Tablice rejestracyjne ELC
SIMC 0729310
Położenie na mapie gminy Kociewierz Południowy
Mapa lokalizacyjna gminy Kociewierz Południowy
Płaskocin
Płaskocin
Położenie na mapie powiatu łowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łowickiego
Płaskocin
Płaskocin
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Płaskocin
Płaskocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Płaskocin
Płaskocin
Ziemia52°09′04″N 20°00′23″E/52,151111 20,006389

Płaskocinwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Kocierzew Południowy.

Wieś duchowna Płaskocino położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego[2]. Płaskocin był wsią klucza kompińskiego arcybiskupów gnieźnieńskich, od 1777 roku wieś kapituły kolegiaty łowickiej[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Wieś Płaskocin została założona przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię Skotnickiego 13 czerwca 1360 r. w miejscu dawnego lasu o nazwie Lutoradz (Lutoracz). Przywilej lokacyjny na prawie średzkim został podpisany w Łęczycy przez członków kapituły gnieźnieńskiej, a następnie odnowiony 10 czerwca 1529 r. w Uniejowie przez arcybiskupa Jana Łaskiego.

Na przełomie XVII i XVIII wieku z niewyjaśnionych przyczyn doszło do załamania osadnictwa we wsi; z 21 domów stwierdzonych w 1641 r. w księgach inwentarzowych prowadzonych przez arcybiskupów gnieźnieńskich pozostały w 1739 r. zaledwie 3.

Płaskocin, podobnie do wielu okolicznych miejscowości, posiada układ przestrzenny rzędówki z zabudową mieszkalną i gospodarczą po północnej stronie drogi i prostopadłymi do niej pasami pól oraz sadów. Przebiegająca przez całą wieś droga gminna prowadzi w kierunku zachodnim do miejscowości Łaguszew i drogi Łowicz-Kocierzew Południowy, natomiast w kierunku wschodnim – do miejscowości Sromów, w której znajduje się Muzeum Ludowe Rodziny Brzozowskich.

W miejscowości znajduje się sklep z artykułami spożywczo-przemysłowymi, jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej powstała w 1918 r. oraz ujęcie wody podziemnej z utworów czwartorzędowych kat."B" (wraz ze stacją uzdatniania) zasilające gminny wodociąg.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-03].
  2. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  3. Jerzy Topolski, Rozwój latyfundium arcybiskupstwa gnieźnieńskiego od XVI do XVIII w., Poznań 1955, s. 41.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]