Płatki kukurydziane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płatki kukurydziane

Płatki kukurydziane – popularny posiłek śniadaniowy, głównie ze względu na krótki czas przygotowywania oraz pożywność. Zaliczany do zdrowej żywności (pod warunkiem, że nie zawiera dużej ilości cukru i innych kalorycznych dodatków). Niemal zawsze spożywane z mlekiem, czasem na sucho. Płatki oprócz kukurydzy mogą zawierać inne gatunki zboża.

Produkcja[edytuj]

Ugotowane do miękkości ziarna kukurydzy mielone są na papkę. Grudki papki przepuszczane są między obracające się w przeciwnych kierunkach walce. Zbyt małe sztuki są przesiewane, a większe opiekane. Podczas tego procesu kurczą się i przyjmują charakterystyczny kształt. Po czym we wnętrzu obrotowego bębna posypywane są witaminami, często też dodatkami smakowymi. Sztuczny miód może pełnić rolę kleju dla orzeszków ziemnych.

Płatki kukurydziane nie nadają się do zbyt długiego przechowywania – ze względu na wysoką zawartość tłuszczów, które łatwo jełczeją, nadając gorzki smak[1]. Ponadto łatwo chłoną wilgoć oraz obce zapachy.

Historia[edytuj]

Płatki kukurydziane zostały wynalezione pod koniec XIX wieku. Adwentyści Dnia Siódmego eksperymentowali ze zbożem w celu promocji wegetariańskiej diety. Głównie pszenicą, owsem, ryżem i jęczmieniem. W 1894 roku dr John Harvey Kellogg, dyrektor Battle Creek Sanitarium w stanie Michigan umieścił płatki na liście w menu zakładu.


Przypisy

  1. inż. Jadwiga Celczyńska: „Potrawy z mąki, kasz i suchych nasion strączkowych”, podrozdział „Potrawy z kasz”: „Wartość odżywcza kasz”. W: praca zbiorowa (koordynator: doc. dr Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 300.