Płatki kukurydziane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płatki kukurydziane

Płatki kukurydziane – popularny posiłek śniadaniowy, głównie ze względu na krótki czas przygotowywania oraz pożywność. Zaliczany do zdrowej żywności (pod warunkiem, że nie zawiera dużej ilości cukru i innych kalorycznych dodatków). Niemal zawsze spożywane z mlekiem, czasem na sucho. Płatki oprócz kukurydzy mogą zawierać inne gatunki zboża.

Produkcja[edytuj]

Ugotowane do miękkości ziarna kukurydzy mielone są na papkę. Grudki papki przepuszczane są między obracające się w przeciwnych kierunkach walce. Zbyt małe sztuki są przesiewane, a większe opiekane. Podczas tego procesu kurczą się i przyjmują charakterystyczny kształt. Po czym we wnętrzu obrotowego bębna posypywane są witaminami, często też dodatkami smakowymi.

Płatki kukurydziane nie nadają się do zbyt długiego przechowywania – ze względu na wysoką zawartość tłuszczów, które łatwo jełczeją, nadając gorzki smak[1]. Ponadto łatwo chłoną wilgoć oraz obce zapachy.

Historia[edytuj]

Płatki kukurydziane zostały wynalezione pod koniec XIX wieku. Adwentyści Dnia Siódmego eksperymentowali ze zbożem w celu promocji wegetariańskiej diety. Głównie pszenicą, owsem, ryżem i jęczmieniem. W 1894 roku dr John Harvey Kellogg, dyrektor Battle Creek Sanitarium w stanie Michigan umieścił płatki na liście w menu zakładu.


Przypisy

  1. inż. Jadwiga Celczyńska: „Potrawy z mąki, kasz i suchych nasion strączkowych”, podrozdział „Potrawy z kasz”: „Wartość odżywcza kasz”. W: praca zbiorowa (koordynator: doc. dr Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 300.