Płatkonóg trójbarwny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płatkonóg trójbarwny
Steganopus tricolor[1]
Vieillot, 1819
Płatkonóg trójbarwny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Parvordo Scolopacida
Nadrodzina Scolopacoidea
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Plemię Phalaropodini
Rodzaj Steganopus
Vieillot, 1818
Gatunek płatkonóg trójbarwny
Synonimy
  • Phalaropus tricolor (Vieillot, 1819)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Płatkonóg trójbarwny[3] (Steganopus tricolor) – gatunek ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Większość obowiązków rodzicielskich spoczywa na samcu.

Wygląd
Długość ciała 22–24 cm; masa ciała samców 30–110 g, samic 46–128 g; rozpiętość skrzydeł 35–43 cm[4]. biały kuper i ogon. U samicy w szacie godowej ciemię i potylica szare, czarny pasek oczny ciągnie się na boki szyi; na piersi i przodzie szyi rdzawy nalot; plecy ołowianoszare z kreskami koloru kasztanowatego. Dziób czarny, szydłowaty, dłuższy niż głowa. Samiec podobny, lecz jaśniejszy. W zimie czoło białe, ciemny pasek oczny; wierzch ciała jasnoszary, spód biały, nogi żółte.
Zasięg, środowisko
Płytkie jeziora oraz mokradła południowo-zachodniej, środkowej i środkowo-zachodniej części Ameryki Północnej.

Przypisy

  1. Steganopus tricolor, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012. Steganopus tricolor. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-10-14]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Phalaropodini Bonaparte, 1831 (Wersja: 2016-098-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-14].
  4. J. Van Gils, P. Wiersma, G.M. Kirwan: Wilson’s Phalarope (Steganopus tricolor). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-14]. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.