Płuczka (górnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zabudowania płuczki i sortowni w kopalni węgla Kopperston, Zachodnia Wirginia, USA, fot. 1946

Płuczka – zakład przeróbki wydobytego urobku w celu usunięcia skały płonnej, przerostów i zanieczyszczeń na mokro: za pomocą wody, cieczy ciężkich, tj. zawiesin zawierających np. baryt, magnezyt, czy piasek[1].

Płuczka zazwyczaj stanowi część zabudowań kopalni lub zlokalizowana jest w jej sąsiedztwie, dawniej jej położenie było uzależnione od bliskości naturalnych ujęć wody[2]. Warunki zimowe ze względu na zamarzanie wody również uniemożliwiały dawniej pracę płuczki[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Gisman: Słownik górniczy. Barwy górnictwa. Katowice: Instytut Węglowy, 1949, s. 202-203.
  2. Studia z dziejów górnictwa i hutnictwa. Jan Pazdur (red.). T. 8-10. Wydawnictwo Geologiczne, s. 268.
  3. Studia z dziejów górnictwa i hutnictwa. Jan Pazdur (red.). T. 3. Wydawnictwo Geologiczne, s. 180.