Płyta gramowidowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płyta gramowidowa - krążek z tworzywa sztucznego na którym zapisany jest sygnał wizyjny i foniczny w postaci rowka, podobnie jak na płycie gramofonowej. Na takiej płycie mieści się do 140 skoków rowka na 1 mm promienia płyty. W formie subtelnie pofalowanego rowka zapisany jest tzw. zespolony sygnał wizji,zawierający informację o luminacji, chrominacji każdej linii obrazu, impulsy synchronizacji linii poziomych i odchylania ramki. Dźwięk zapisywało się wykorzystując modulację amplitudy impulsów synchronizacji linii. Ponieważ w tradycyjnym systemie PAL częstotliwość impulsów linii poziomych wynosi 15625 Hz, to pasmo dźwięku monofonicznego jest ograniczone do ok 6 kHz.