PMD-7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PMD-7
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj mina przeciwpiechotna
Dane techniczne
Zapalnik naciskowy
Masa 300 g
Wysokość 51 mm
Szerokość 76 mm
Długość 152 mm
Korpus drewniany
Materiał wybuchowy trotyl, 75 g
Użytkownicy
Armia Radziecka

PMD-7 (ПМД-7) – radziecka mina przeciwpiechotna bezpośredniego działania. Korpus drewniany, dwuczęściowy. W dolnej części korpusu znajduje się kostka trotylu. Przy jednym końcu dolnej części korpusu znajduje się oś części górnej, przy drugim otwór z zapalnikiem. Nadepnięcie na minę powoduje obrót górnej części korpusu, zgięcie przez jej krawędź zapalnika chemicznego i eksplozję. Masa potrzebna do uruchomienia zapalnika jest stosunkowo niewielka (1-5 kg). Utrudnia to układanie i maskowanie min tego typu (duże ryzyko eksplozji). Wersja PMD-7ts różni się budową dolnej części korpusu która nie jest zbijana z kilku deseczek, ale wykonana z pojedynczego kawałka drewna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Owen, J.I.H.: Brassey's Infantry weapons of the world. London: Brasey's Naval and Shipping Annual Ltd, 1975. ISBN 0-904609-01-4.