Teoria postępowego użytkowania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teoria postępowego użytkowania (ang. Progressive Utilization Theory, PROUT) – społeczno-ekonomiczna teoria przedstawiona przez współczesnego indyjskiego filozofa, Prabhata Ranjana Sarkara (1921–1990). Jej założeniem jest wykorzystanie całego potencjału ludzkości i planety (a w przyszłości również kosmosu), a jej podstawę stanowią traktowane na równi potrzeby fizyczne, mentalne i duchowe człowieka. Teoria ta jest alternatywą zarówno dla komunizmu, jak i kapitalizmu. Jest socjalizmem z duchową otoczką, dostosowanym do współczesnych tendencji antyglobalistycznych[1]. Teoria ta odrzuca nacjonalizm i szuka możliwości formacji jednego rządu światowego[2].

Założeniami PROUT jest kolektywna dystrybucja dóbr, lecz skoncentrowana nie tylko na ekonomicznym aspekcie życia ludzkiego, ale wychodząca również naprzeciw wszystkim potrzebom współczesnego człowieka – fizycznym, edukacyjnym, społecznym, politycznym, mentalnym, kulturowym i duchowym, powiązanym ściśle z wszechstronnym rozwojem ludzkiego społeczeństwa[3].

Teoria postępowego użytkowania koncepcją teoretyczną realizowaną w ramach organizacji założonych przez Sarkara: Ananda Marga oraz PROUTist Universal[4].

Przypisy

  1. Jeff Shantz, José Brendan Macdonald: Beyond Capitalism: Building Democratic Alternatives for Today and the Future. Bloomsbury Publishing, 2013. ISBN 9781623563646.
  2. Arthur B. Shostak: Viable Utopian Ideas: Shaping a Better World. M.E. Sharpe, 2003, s. 69-76. ISBN 9780765632920.
  3. Edward Quinn: Critical Companion to George Orwell. Infobase Publishing, 2014, s. 335. ISBN 9781438108735.
  4. Helen Crovetto, Ananda Marga and the Use of Force, „Nova Religio: The Journal of Alternative and Emergent Religions”, 12 i.1, 2008, DOI10.1525/nr.2008.12.1.toc.