PZL-105 Pelikan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PZL-105 Pelikan
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent WSK-Okęcie
Typ samolot rolniczy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Dane techniczne
Napęd 1 x Lit-3 (LIT-3/AI-26W)
Moc 441 kW (600 KM)
Wymiary
Rozpiętość 19,2 m
Długość 11,2 m
Wysokość 3,4 m
Powierzchnia nośna 48 m²
Masa
Własna 2 400 kg
Użyteczna 2 200 kg
Startowa 4 600 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 140 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

PZL-105 Pelikan (TS-17) – projekt polskiego samolotu rolniczego, zaprojektowanego przez zespół konstruktorów Tadeusza Sołtyka. Projekt pozostał na etapie drewanianego modelu z jednym skrzydłem i prawie ukończonej dokumentacji technicznej.

Historia[edytuj]

Sukces rolniczych wersji samolotów PZL-101 Gawron i An-2 w pierwszej połowie lat 60. skierował uwagę WSK-Okęcie na możliwość zaprojektowania nowego samolotu przeznaczonego tylko do prac rolniczych. Coraz większe użycie tego typu maszyn w krajowej jak i zagranicznej produkcji rolniczej pozwalało widzieć przyszłość dla tego typu samolotów. W 1963 roku anulowano dalsze prace nad samolotem myśliwskim TS-16 Grot, będąc tymczasowo "bezrobotnym", Sołtyk zaproponował opracowanie konstrukcji rolniczej mogącej przewozić ok. 1500 kg środków chemicznych. Zespół konstruktora opracował wstępny projekt takiego samolotu oznaczonego jako TS-17 Pelikan. Maszyna przewoziła chemikalia w zbiorniku umieszczonym za kabiną załogi, po wymontowaniu zbiornika maszyna mogła pełnić rolę samolotu wielozadaniowego. Przeprowadzono próby tunelowe na modelu i rozpoczęto kompletowanie dokumentacji technicznej. Projekt otrzymał oficjalną nazwę PZL-105 Pelikan. Wiosną 1965 roku gotowa była drewaniana makieta z jednym skrzydłem a do połowy tego samego roku wykonano niemal kompletną dokumentacje techniczną nowego samolotu. W wyniku polityki ograniczającej rozwój własnych konstrukcji lotniczych, Instytut Lotnictwa wydał opinię, według której Pelikan nie przewyższał swoimi osiągami samolotu An-2. W lecie 1965 roku na polecenie Zjednoczenia Przemysłu Lotniczego WSK-Okęcie poleciło przerwanie dalszych prac.

Konstrukcja[edytuj]

Układ konstrukcyjny samolotu zbliżony był do rozwiązań zastosowanych w PZL-101 Gawron. Pelikan był dwumiejscowym, zastrzałowym górnopłatem z półskorupowym kadłubem, wykonanym z duraluminium. Prosty płat ze slotem i dwuszczelinowymi klapami. Jako napędu zamierzano uzyć śmigłowcowego silnika Lit-3. Podwozie stałe z kółkiem ogonowym na końcu kadłuba. Usterzenie pionowe miało zostać zamontowane na obu krańcach statecznika poziomego.

Bibliografia[edytuj]