Pałac Brzozowskich w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Brzozowskich
Obiekt zabytkowy nr rej. 652 z 1 lipca 1965
Pałac Brzozowskich
Pałac Brzozowskich
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Bracka 20a
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neobarok[1]
Architekt Bronisław Żochowski-Brodzic
Inwestor rodzina Belina-Brzozowskich
Rozpoczęcie budowy 1881
Ukończenie budowy 1882
Zniszczono 1939, 1944
Odbudowano 1948–1952
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałac Brzozowskich
Pałac Brzozowskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Brzozowskich
Pałac Brzozowskich
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pałac Brzozowskich
Pałac Brzozowskich
Ziemia 52°13′55,78″N 21°01′02,15″E/52,232161 21,017264

Pałac Brzozowskich (także Pałac Belina-Brzozowskich) – pałac znajdujący się w Warszawie przy ul. Brackiej 20a w podwórzu kamienicy Jaroszyńskich.

Opis[edytuj kod]

W 1848 została zbudowana w tym miejscu neorenesansowa kamienica czynszowa według projektu Henryka Marconiego. Pałac znajduje się tuż za nią. Zbudowany został dla rodziny Brzozowskich herbu Belina w 1882 (właścicielem pałacu był m.in. Zenon Brzozowski) według projektu Bronisława Żochowskiego, nawiązując do pałaców paryskich drugiej połowy XVII w. w stylu neobarokowym[2]. Pałac należał do rodziny Brzozowskich do 1945. Zniszczony podczas II wojny światowej.10 września Niemcy zdobyli Pałac.15 września powstańcy odbili pałac . Jak podaje ppor.Zbigniew Blichewicz "Szczerba", przy użyciu miotacza płomieni i intensywnego ostrzału powstańców, wybito broniących się Niemców. Palące się piętro spowodowało jednak pożar na strychu, na którym spłonął ukryty obraz Jana Matejki "Zamojski pod Byczyną".

Został odbudowany po wojnie i podwyższony o jedno piętro z przeznaczeniem na biura. Miały w nim siedzibę m.in. Naczelna Rada Adwokacka, Zarząd Główny i Okręgowy Zrzeszenia Prawników Polskich, a także redakcja pisma „Prawo i Życie”.

Ciekawostki[edytuj kod]

Galeria[edytuj kod]

Przypisy

  1. Niektóre źródła podają, jako styl budowli, eklektyzm z nawiązaniem do francuskiego renesansu, za: J. A. Chrościcki, A. Rottermund, Atlas Architektury Warszawy, Warszawa 1977, s. 51
  2. Marta Leśniakowska, Architektura w Warszawie, Warszawa 2005, s. 82

3. Zbigniew Blichewicz " Szczerba" "Powstańczy tryptyk" s.250 Gdańsk FINNA 2009 AAN Warszawa