Przejdź do zawartości

Pałac Buckingham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pałac Buckingham
Buckingham Palace
 Zabytek: nr rej. 1239087
Ilustracja
Fasada pałacu Buckingham i pomnik królowej Wiktorii
Państwo

 Wielka Brytania

Kraj

 Anglia

Miejscowość

Londyn

Typ budynku

pałac

Ukończenie budowy

1703

Pierwszy właściciel

książę Buckingham i Normanby

Położenie na mapie City of Westminster
Mapa konturowa City of Westminster, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Pałac Buckingham”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pałac Buckingham”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pałac Buckingham”
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa konturowa Wielkiego Londynu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pałac Buckingham”
Ziemia51°30′03″N 0°08′31″W/51,500833 -0,141944
Strona internetowa

Pałac Buckingham (ang. Buckingham Palace) – oficjalna londyńska rezydencja brytyjskich monarchów, zlokalizowana w City of Westminster. Jedna z pereł architektury późnego baroku. Jedna z głównych atrakcji turystycznych Londynu[1].

Pałac został zbudowany w 1703 jako rezydencja miejska dla księcia Buckingham, Johna Sheffielda. Król Wielkiej Brytanii Jerzy III w 1761 kupił pałac za 30 tys. funtów, a następnie zlecił jego przebudowę architektowi Johnowi Nashowi[1]. W pałacu jest 600 komnat, w tym 19 reprezentacyjnych, ponad 70 łazienek i prawie 200 sypialni. Przed budynkiem znajduje się pomnik królowej Wiktorii, która przeznaczyła pałac na prywatną stałą rezydencję królewską. Rzeźbę z białego marmuru stworzył Thomas Brock w 1931[2].

Pałac Buckingham jest miejscem uroczystości państwowych i oficjalnych spotkań głów państw. Dla Brytyjczyków pałac stanowi symbol Wielkiej Brytanii. Przed pałacem składano kwiaty po śmierci księżnej Diany w 1997 i królowej Elżbiety II w 2022.

Istotnym elementem wystroju pałacu jest sztandar królewski. Wisi na pełnej wysokości, kiedy monarcha rezyduje w Buckingham, a gdy wyjeżdża, jest zdejmowany. Elżbieta II po śmierci Diany wprowadziła nowy zwyczaj – kiedy opuściła pałac, by udać się na pogrzeb Diany, sztandar królewski zdjęto (zgodnie z protokołem), a na jego miejsce (to nowość) podniesiono flagę brytyjską (Union Jack) i opuszczono ją do połowy masztu. Od tej pory po zgonie członka rodziny królewskiej na pałacu podnosi się Union Jack i opuszcza do połowy masztu.

Od kwietnia do lipca codziennie o 11.30 odbywa się przed pałacem uroczysta zmiana warty (w pozostałych miesiącach co drugi dzień).

Po pożarze w zamku królewskim w Windsorze w 1992 część pałacu Buckingham udostępniana jest do zwiedzania w sierpniu i wrześniu. Od sierpnia 1993 podczas wakacyjnej nieobecności władcy w stolicy można odpłatnie zobaczyć niektóre reprezentacyjne apartamenty[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Wiesław Horabik: Elżbieta II. Królowa dwóch epok. Wydawnictwo Medium, 1997, s. 117. ISBN 83-86755-61-X.
  2. Buckingham pałac, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-09-25].