Pałac Dębowy w Karpnikach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Dębowy w Karpnikach
Obiekt zabytkowy nr rej. 1069/J z 18.03.1991
Pałac Dębowy w Karpnikach
Państwo  Polska
Miejscowość Karpniki
Adres ul. Stawowa 12, d. nr 41
Kondygnacje 3
Pierwszy właściciel Urlich de Tanneux von Saint Paul-Illaire
Położenie na mapie gminy Mysłakowice
Mapa lokalizacyjna gminy Mysłakowice
Pałac Dębowy w Karpnikach
Pałac Dębowy w Karpnikach
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Pałac Dębowy w Karpnikach
Pałac Dębowy w Karpnikach
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac Dębowy w Karpnikach
Pałac Dębowy w Karpnikach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Dębowy w Karpnikach
Pałac Dębowy w Karpnikach
Ziemia50°51′12″N 15°51′08″E/50,853333 15,852222
Dolina Pałaców i Ogrodów - mapa

Pałac Dębowy w Karpnikach – pałac położony jest poza granicami wsi Karpniki, u podnóża Gór Sokolich.

Historia[edytuj]

Rezydencję zbudowano w roku 1875 na zlecenie marszałka dworu księstwa Hesji, barona Urlicha de Tanneux von Saint Paul-Illaire. Ziemię pod budowę marszałek otrzymał od księcia i admirała pruskiego Adalberta. Projekt pałacu przypisywany jest spółce architektonicznej z Berlina Hermanna Ende i Wilhelma Böckmanna. Pałac otoczony był parkiem, zaprojektowanym przez Saint-Paula. Obiekt do 1945 r. zmieniał 5 razy właścicieli. Był m. in. własnością WSK Kalisz, gdzie w czasach Polski Ludowej, wypoczywały tutaj na koloniach, dzieci pracowników WSK Kalisz

Obecnie obiekt jest własnością prywatną. W starannie odnowionych pomieszczeniach rezydencji znajduje się hotel.

Opis obiektu[edytuj]

Obiekt jest budowlą 3-kondygnacyjną. Murowany z cegły, nakryty spadzistymi dachami. Elewacja południowa wzbogacona o prostokątna wieżę oraz ryzalit z wykuszem. Obiektowi nadano formę eklektyczną. Cenne i zachowane do dziś są elementy wnętrza takie jak: malowane witraże w oknach, kominki, stropy kasetonowe o wyprofilowanych belkach, w holu malarstwo ścienne.

Bibliografia[edytuj]

  1. Wojciech Kapałczyński, Piotr Napierała: Zamki, pałace i dwory Kotliny Jeleniogórskiej. Wrocław: Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, 2005, s. 74-77. ISBN 83-92292-21-9.