Pałac Kłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Kłowski
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Miejscowość Kijów
Styl architektoniczny barokowy
Rozpoczęcie budowy 1752
Ukończenie budowy 1756
Położenie na mapie Kijowa
Mapa lokalizacyjna Kijowa
Pałac Kłowski
Pałac Kłowski
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac Kłowski
Pałac Kłowski
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Pałac Kłowski
Pałac Kłowski
Ziemia50°26′31,7″N 30°31′57,5″E/50,442139 30,532639
Pałac Kłowski w 1901

Pałac Kłowski (ukr: Кловський палац) – barokowy budynek w dzielnicy Kłow w Kijowie. Siedziba Sądu Najwyższego Ukrainy.

Barokowa rezydencja została wybudowana w latach 1752-1756 z funduszy dostarczonych przez Ławrę Peczerską. Rosyjskie rodziny królewskie miały zatrzymywać się w pałacu w czasie ich wizyty w klasztorze (podobnie jak w drewnianym pałacu, które istniał na początku)[1]. Za architektów budynku uważano, Gottfrieda Schädel i Wasilija Nejelowa[2]. Sama budowa była nadzorowana przez Stiepan Kownira. W głównej sali znajduje się zdobiony freskami plafon z 1760 roku. Wokół pałacu został założony ogród.

Pałac nie był odwiedzany przez rodziny królewskie. Katarzyna II, podczas pobytu w Kijowie w 1787 roku, wybrała Pałac Maryński do zamieszkania. Pałac nawiedził pożar w 1858 roku i został odbudowany zaraz po nim z dodatkiem piętra i skrzydła bocznego. Pałac spłonął w następstwie rewolucji rosyjskiej. Proces przywracania został podjęty w latach 70. XX wieku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]