Pałac Myślewicki w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Myślewicki od frontu

Pałac Myślewickipałac w Warszawskich Łazienkach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac powstał na polecenie Stanisława Augusta Poniatowskiego w latach 17741779, według projektu Dominika Merliniego w stylu wczesnoklasycystycznym. Początkowo zamieszkiwali go dworzanie królewscy, później objął go książę Józef Poniatowski. W kartuszu nad wejściem znajdują się jego inicjały. W okresie międzywojennym pałac zajmowany był przez komendanta Warszawy Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego, a potem wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego. Pałac przetrwał II wojnę.

W latach 1958–1970 w Jadalni pałacu odbywały się poufne rozmowy pomiędzy ambasadorami Chińskiej Republiki Ludowej i USA, których wynikiem było nawiązanie stosunków dyplomatycznych między tymi dwoma krajami[1]. Te wydarzenia upamiętnia tablica znajdującą się przy wejściu.

W budynku mieściły się apartamenty gościnne Urzędu Rady Ministrów, w związku z czym zatrzymywali się w nim m.in. premier Indii Indira Gandhi czy wiceprezydent Stanów Zjednoczonych Richard Nixon. Pałac został przejęty przez Muzeum Łazienki Królewskie w 1980[2].

Pałac swoją nazwę wziął od pobliskiej, nieistniejącej obecnie, wsi Myślewice.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Korpus główny o trzech kondygnacjach posiada biegnącą przez całą jego wysokość pośrodku niszę wejściową oraz ujęty jest w ćwierćkoliste skrzydła. Fasadę zdobi ogromna muszla z rzeźbami Jakuba Monaldiego przedstawiająca Zefira i Florę. Łagodne wygięcia dachów nawiązują do popularnych podówczas wzorów chińskich.

Budynek zachował XVIII-wieczny wystrój malarski. W sieni i klatce schodowej są oryginalne polichromie, które wykonał Antoni Herliczka. W jadalni na parterze widoczne są weduty miast włoskich – Widok Zamku i Mostu świętego Anioła w Rzymie, Widok papieskiej willi Piusa VI w Watykanie oraz dwa Widoki Placu świętego Marka w Wenecji – wykonane przez nadwornego malarza Stanisława Augusta, Jana Bogumiła Plerscha. W dawnej Łazience przetrwał oryginalny plafon Plerscha, Zefir i Flora – jedyne takie malowidło artysty zachowane do dzisiaj we wnętrzu pałacowym w Warszawie. W Pokoju Krajobrazowym ocalał zespół ośmiu rokokowych widoków z antycznymi ruinami na tle włoskiego krajobrazu, stworzonych przez Antoniego Herliczkę.


Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Izabela Zychowicz, Jadwiga Abramowicz: Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie. Warszawa: Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, 2013, s. 151–152. ISBN 978-83-935584-3-8.
  2. Marek Kwiatkowski: Muzeum Łazienki Królewskie [w:] 200 lat muzealnictwa warszawskiego. Dzieje i perspektywy. Warszawa: ARX REGIA. Ośrodek Wydawniczy Zamku Królewskiego w Warszawie, 2006, s. 134. ISBN 978-83-7022-160-7.