Pałac Nowika w Białymstoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Nowika w Białymstoku
Obiekt zabytkowy nr rej. 475 z 27.11.1974[1]
Ilustracja
Pałac Nowika w Białymstoku, obecnie budynek WKU
Państwo  Polska
Miejscowość Białystok
Adres ul. Lipowa 35
Styl architektoniczny eklektyczny
Rozpoczęcie budowy 1910
Ukończenie budowy 1912
Pierwszy właściciel Chanon-Hersz Nowik
Położenie na mapie Białegostoku
Mapa konturowa Białegostoku, w centrum znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Nowika w Białymstoku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Nowika w Białymstoku”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum na prawo znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Nowika w Białymstoku”
Ziemia53°08′00,75″N 23°09′00,10″E/53,133542 23,150028
Wejście frontowe Pałacu

Pałac Nowika – rezydencja białostockiego fabrykanta Chanona-Hersza Nowika[2][3], znajdująca się przy ulicy Lipowej 35.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Budynek został wybudowany w latach 19101912[2]. Jest to eklektyczny pałac z charakterystyczną rotundą w narożniku. Wewnątrz zachowana oryginalna, secesyjna polichromia. Za pałacykiem znajdowały się trzy budynki gospodarcze (zachował się jeden) i ozdobny ogród (pozostało po nim jedynie kilka drzew). Obecnie siedzibę ma tu Wojskowa Komenda Uzupełnień w Białymstoku.

Pałac Nowika jest jednym z punktów otwartego w czerwcu 2008 r. Szlaku Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku opracowanego przez grupę doktorantów i studentów UwB – wolontariuszy Fundacji Uniwersytetu w Białymstoku. Jest także punktem; Szlaku Esperanto i Wielu Kultur, Szlaku Dziedzictwa Żydowskiego oraz Szlaku Białostockich Fabrykantów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2020-09-30. [dostęp 2020-05-13].
  2. a b Andrzej Lechowski: Białystok: przewodnik historyczny. Białystok: Benkowski Publishing, 2009. ISBN 978-83-60742-16-7.
  3. niektóre źródła podają Chaima Nowika

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]