Pałac w Liwadii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pałac Potockich w Liwadii)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Liwadyjski
Ilustracja
Wielki Pałac w Liwadii
Państwo  Rosja
 Ukraina
Republika  Republika Krymu
Republika Autonomiczna Krymu
Miejscowość Liwadia
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neorenesans
Ważniejsze przebudowy 1910–1911
Pierwszy właściciel Leon Potocki
Kolejni właściciele Aleksander II Romanow
Położenie na mapie Krymu
Mapa lokalizacyjna Krymu
Pałac Liwadyjski
Pałac Liwadyjski
Ziemia44°28′04″N 34°08′36″E/44,467778 34,143333
Strona internetowa

Pałac w Liwadiipałac w Liwadii na Półwyspie Krymskim.

Początki założenia parkowo-pałacowego sięgają 1834, gdy polski magnat Leon Potocki, syn Seweryna, na zakupionym przez siebie terenie zbudował niewielką rezydencję, kaplicę katolicką i park. W 1860, po śmierci Potockiego, posiadłość kupił cesarz Aleksander II Romanow. Na jego polecenie Hipolit Monigetti przebudował dom Potockich na pałac, zbudował kaplicę prawosławną i wybudował Mały Pałac (dziś nie istnieje) oraz oranżerię. W 1895 znacząco powiększono i odnowiono park Potockich. W 1910–1911, na polecenie Mikołaja II Romanowa, rozebrano stary budynek, w miejscu którego architekt Nikołaj Krasnow wybudował neorenesansowy pałac, większy i bardziej reprezentacyjny, zwany Białym lub Wielkim. Zbudowany jest z białego górnokredowego wapienia przywiezionego z Inkermanu, fasady i wnętrza ma wykończone białym marmurem karraryjskim oraz białymi stiukami, czemu pałac zawdzięcza swą nazwę. Wewnątrz pałacu powstało tzw. „Patio włoskie”, również bogato zdobione marmurem i w stylu neorenesansowym. Krasnow dobudował do świątyni Potockich zachodnią część, znacznie powiększając pierwotną kaplicę. W następnych latach powstało w kompleksie kilka budynków gospodarczych oraz rezydencji dworzan. Pałac w Liwadii był ulubionym miejscem letniego wypoczynku władców Rosji. Zmarł tu w 1894 cesarz Aleksander III Romanow. Rodzina ostatniego rosyjskiego monarchy Mikołaja II przebywała tu czterokrotnie i spędziła łącznie rok.

Po rewolucji bolszewickiej i ostatecznym upadku władzy białych pałac upaństwowiono. W latach 1925–1974, z krótkimi przerwami w całym kompleksie mieściło się sanatorium. Od 16 lipca 1974 w Wielkim Pałacu mieści się muzeum, początkowo poświęcone głównie Konferencji jałtańskiej (podczas jej trwania w liwadyjskim pałacu rezydował prezydent Stanów Zjednoczonych Franklin D. Roosevelt), a obecnie także rodzinie carskiej Mikołaja II. Wyposażenie ruchome z czasów carskich nie zachowało się. W parku pałacowym liczne cenne okazy drzew, m.in. mamutowców, ale park jest zaniedbany.

W parku liwadyjskim, w jednym z budynków gospodarczych z czasów carskich, zbudowano organy złożone z 4600 piszczałek.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Ostrowski (red.), Krym, Wydawnictwo Bezdroża 2001
  • Livadia Palace – Photo Guide, Simferopol, wydawnictwo SVIT 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]