Pałac Roberta Schweikerta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Roberta Schweikerta
Obiekt zabytkowy nr rej. A/310/1-5 z 31 sierpnia 1987[1]
Pałac Roberta Schweikerta
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 262
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny eklektyzm
Architekt Leon Lubotynowicz[a][2].
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1910
Pierwszy właściciel Robert Teodor Schweikert
Kolejni właściciele Instytut Europejski w Łodzi
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Pałac Roberta Schweikerta
Pałac Roberta Schweikerta
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Pałac Roberta Schweikerta
Pałac Roberta Schweikerta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Roberta Schweikerta
Pałac Roberta Schweikerta
Ziemia51°45′00,06″N 19°27′41,10″E/51,750017 19,461417

Pałac Roberta Schweikertapałac Roberta Teodora Schweikerta (syna Fryderyka Wilhelma Schweikerta) znajdująca się przy ulicy Piotrkowskiej 262/264 w Łodzi.

Opis[edytuj]

Budynek powstał w 1910 według projektu Leona Lubotynowicza, bądź Romualda Millera[a][2].

Jest to niewielki, neobarokowy, wolnostojący pałac z reprezentacyjnym dziedzińcem, który wytyczony jest przez usytuowane po bokach budynki gospodarcze (stajnia, wozownia, stróżówka z pomieszczeniami gospodarczymi) i ograniczony żeliwnym ogrodzeniem z bramami. Budowla jest dwukondygnacyjna z wysokim parterem, portykiem z półkolistym podjazdem oraz dachem czterospadowym z mansardami. Z tyłu pałacu znajduje się ogród „włoski” z symetrycznymi prostokątnymi kwaterami. Dekoracja zewnętrzna pałacu nawiązuje także do uproszczonych form klasycystycznych, historycznych, nadając budowli charakter modernistyczny. Klasycyzujące wnętrza zachowały znaczną część pierwotnych dekoracji.

W czasie II wojny światowej w pałacu Schweikertów mieścił się bank niemiecki, a po wojnie kolejno siedziby: PPR, ZHP i ZSMP. W 1991 r. obiekt otrzymał w użytkowanie Ośrodek Studiów Europejskich Uniwersytetu Łódzkiego, pałac poddano renowacji i od 1993 znajduje się w nim Instytut Europejski[3].

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. a b Autorstwo Leona Lubotynowicza nie jest pewne, choć jego podpis widnieje na kopii projektu budowli, ale często projekt ten przypisuje się architektowi Romualdowi Millerowi.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo Łódzkie. 30 września 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2011-08-27]. s. 43.
  2. a b Stefański Krzysztof, Ludzie, którzy zbudowali Łódź. Leksykon architektów i budowniczych miasta (do 1939 r.), Łódź, 2009, s. 113.
  3. Towarzystwo Opieki nad Zabytkami w Łodzi, Karty Zabytki Łodzi I, Widzewska Oficyna Wydawnicza „Zora”, Łódź 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj]