Pałac Sandreckich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Sandreckich
Schloss Sandreczki Langenbielau
Obiekt zabytkowy nr rej. A/3708/716
Państwo  Polska
Miejscowość Bielawa
Adres ul. Wojska Polskiego
Typ budynku Pałac
Powierzchnia użytkowa 4123 m²
Rozpoczęcie budowy 1598
Ukończenie budowy 1598
Zniszczono 1737
Odbudowano 1739
Pierwszy właściciel Joachim von Netz
Kolejni właściciele

Krzysztof von Netz

Barbara Sandrecka

Hans von Sandretzky

Położenie na mapie Bielawy
Mapa konturowa Bielawy, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Pałac Sandreckich”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Pałac Sandreckich”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Pałac Sandreckich”
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego
Mapa konturowa powiatu dzierżoniowskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Pałac Sandreckich”
Ziemia50°41′24,2″N 16°37′30,7″E/50,690056 16,625194

Pałac Sandreckich – zbudowany w 1598 roku pałac z cegły znajdujący się na terenie Bielawy, obok Parku Miejskiego[1][2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesiony został przez dawnego feudalnego właściciela Bielawy i Ostroszowic, Joachima von Netz w 1598 roku. Budowla wzniesiona w formie późnego renesansu, miała charakter dworu obronnego. W 1672 roku dwór został przekazany pani Barbarze Sandreczky z domu Gellhor Sandreczki. W 1737 roku zamek strawił pożar. W 1739 baron Sandreczki odbudował dwór pozostawiając wiele elementów architektonicznych starego dworu[4][5]. Ostatnim właścicielem dworu był hrabia Friedrich von Seidlitz-Sandretzky, który w 1928 roku przeprowadza się do Roztocznika. W 1930 roku dwór nabyło miasto przenosząc do budynku 2 szkoły zawodowe.

Po wybuchu II wojny światowej w budynek zaadaptowano na szpital polowy (Reservelazarett).

Po 1945[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeni wojny, od 1946 w zamku swoją siedzibę miała Szkoła Przysposobienia Zawodowego; od 1956 roku Szkoła Specjalna. W 1990 na tym terenie zaczęła się działalności Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego, Szkołą Podstawową nr 2, Gimnazjum nr 4 oraz Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 1. Placówka działała do 2013 roku[6].

4 listopada 2020 roku Pałac Sandreckich został sprzedany za 751 890 złoty przez zewnętrznego inwestora[7][8].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Pludro: Kronika Bielawy Część IV. Wrocław: INDOOR - Edycje, 1994. ISBN 83-901780-1-X.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pałace, zamki i dwory Dolnego Śląska [dostęp 2019-11-11].
  2. Dwór obronny / Zamek Sandreczkich, ul. Wolności, Bielawa - polska-org.pl, polska-org.pl [dostęp 2019-11-11].
  3. Bielawa, www.palaceslaska.pl [dostęp 2019-11-17].
  4. Dwór obronny / Zamek Sandreczkich, ul. Wolności, Bielawa - polska-org.pl, polska-org.pl [dostęp 2019-11-11].
  5. Bielawa, www.palaceslaska.pl [dostęp 2019-11-17].
  6. Dwór obronny / Zamek Sandreczkich, ul. Wolności, Bielawa - polska-org.pl, polska-org.pl [dostęp 2019-11-11].
  7. PAŁAC SANDRECKICH W BIELAWIE MA NOWEGO WŁAŚCICIELA, Telewizja Sudecka, 4 listopada 2020 [dostęp 2020-11-05] (pol.).
  8. Pałac Sandreckich w Bielawie ma nowego właściciela, doba.pl [dostęp 2020-11-05].