Pałac Sapiehów w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pałacu w Warszawie. Zobacz też: pałac Sapiehów.
Pałac Sapiehów
w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 617 z 1 lipca 1965[1]
Ilustracja
Pałac Sapiehów, centralna część elewacji frotnowej
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Zakroczymska 6
Architekt Jan Zygmunt Deybel
Rozpoczęcie budowy 1731
Ukończenie budowy 1746
Zniszczono 1944
Odbudowano 1950–1955
Pierwszy właściciel Jan Fryderyk Sapieha
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Pałac Sapiehóww Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Pałac Sapiehóww Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pałac Sapiehóww Warszawie”
Ziemia52°15′15″N 21°00′24″E/52,254167 21,006667

Pałac Sapiehów, także Koszary Sapieżyńskie[2]pałac znajdujący się przy ul. Zakroczymskiej 6 w Warszawie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac został zbudowany w latach 1731–1746 w stylu barokowym według projektu Jana Zygmunta Deybla dla kasztelana trockiego, późniejszego kanclerza wielkiego litewskiego, Jana Fryderyka Sapiehy[3].

W 1817 roku będący w złym stanie budynek kupiła od Sapiehów Komisja Rządowa Wojny Księstwa Warszawskiego. W latach 1818–1820 został przebudowany w stylu klasycystycznym na koszary według projektu Wilhelma Henryka Mintera[2]. Przebudowa ta w dużym stopniu spowodowała zniszczenie bogatej szaty rokokowej na elewacjach. Od 1820 roku do powstania listopadowego pełnił funkcje koszar 4 Pułk Piechoty Liniowej – Czwartaków. Po powstaniu listopadowym, aż do ucieczki Rosjan z Warszawy w 1915 roku, pałac pełnił rolę koszar wojsk rosyjskich. W tym czasie jego elewacja uległa dalszej dewastacji, poprzez skucie boniowania i ryzalitu wejściowego.

W dwudziestoleciu międzywojennym w pałacu mieściła się filia Głównego Wojskowego Szpitala Ujazdowskiego.

Pałac został zbombardowany i spalony przez Niemców w 1944[3].

W latach 1950–1955 pałac został zrekonstruowany przez Marię Zachwatowicz, według oryginalnych planów Jana Fryderyka Deybla[2]

W 1965 pałac został wpisany do rejestru zabytków[1].

Od roku 1972 w pałacu Sapiehów znajdowała się Specjalna Szkoła Podstawowa nr 196, później (w 1999 roku) Przedszkole Specjalne nr 343 i Specjalne Gimnazjum nr 153. Od 2005 roku zaczęto stosować nazwę „Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr. 15 dla Dzieci Słabosłyszących im. Ottona Lipkowskiego”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zestawienie zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 30 września 2020 r. Woj. mazowieckie (Warszawa). W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 56. [dostęp 2020-11-29].
  2. a b c Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 217.
  3. a b Tadeusz Jaroszewski: Księga pałaców Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1985, s. 142. ISBN 83-223-2047-7.