Pałac w Krzyżanowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Krzyżanowicach
Obiekt zabytkowy nr rej. A/1043/65 z 2.06.1969[1]
Ilustracja
Pałac w Krzyżanowicach
Państwo  Polska
Miejscowość Krzyżanowice
Adres ul. Kolejowa 4
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neogotycki
Ukończenie budowy 1700
Ważniejsze przebudowy 1856
Pierwszy właściciel Jan Bernard Praschma
Kolejni właściciele Karol Gabriel von Wengerski, Lichnowscy, Franciszkanki
Położenie na mapie gminy Krzyżanowice
Mapa lokalizacyjna gminy Krzyżanowice
Pałac w Krzyżanowicach
Pałac w Krzyżanowicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Krzyżanowicach
Pałac w Krzyżanowicach
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Pałac w Krzyżanowicach
Pałac w Krzyżanowicach
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu raciborskiego
Pałac w Krzyżanowicach
Pałac w Krzyżanowicach
Ziemia49°58′55,52″N 18°16′09,93″E/49,982089 18,269425

Pałac w Krzyżanowicachneogotycki pałac znajdujący się w Krzyżanowicach, w powiecie raciborskim, w województwie śląskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac, wzniesiony na rzucie prostokąta, zbudowany został w 1700 roku przez hrabiego Jana Bernarda Praschma, a po jego śmierci w 1708 roku przeszedł na własność barona Karola Gabriela von Wengerski. Od 22 listopada 1775 r. gospodarzem pałacu została rodzina Lichnowskich, posiadająca liczne majątki w okolicy Raciborza, Karniowa i na ziemi opawskiej. Dzięki nowym właścicielom, którzy utrzymywali kontakty z największymi kompozytorami, w pałacu gościli wybitni goście, m.in. w latach 1794-1796 przebywał tu Ludwig van Beethoven, a w latach 1843-1848 Ferenc Liszt.

W 1856, za sprawą księcia Karola von Lichnowski, pałac został przebudowany w stylu neogotyckim, wzniesiono także murowaną bramę wjazdową. W 1860 roku podczas przebudowy pałacu w jego południowo-wschodnim narożu wzniesiono okrągłą wieżę i salę rycerską, która obecnie pełni rolę kaplicy. W trzech pozostałych narożach ulokowano ośmioboczne baszty. Autorem projektu przebudowy był niemiecki architekt Carl Lüdecke. Budynek wzbogacono wówczas także o ryzality, neogotyckie schodkowe szczyty, ostre łuki, załamujące się nadokienniki oraz charakterystyczne dla angielskiego cottage style kominy.[2]

W 1930 roku książę Wilhelm von Lichnowsky sprzedał posiadłość siostrom ze Zgromadzenia Franciszkanek, które założyły w nim klasztor i dom opieki. Franciszkanki do dziś sprawują pieczę nad pałacem.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30.
  2. Grzegorz Wawoczny: Zabytki powiatu raciborskiego. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2007, s. 9. ISBN 978-8389802-36-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik Zachodni, wkładka "Poznaj swój region", 18 lipca 2006
  • Grody, zamki i pałace Euroregionu Silesia, Racibórz 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]