Pałac w Niżankowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Niżankowicach
Ilustracja
Pałac w Niżankowicach
Państwo  Ukraina
Miejscowość ZabłotceNiżankowice
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny klasycyzm
Kondygnacje dwie
Rozpoczęcie budowy XIX w.
Ukończenie budowy XX w.
Kolejni właściciele hr. Potocki, Kozłowscy
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Pałac w Niżankowicach
Pałac w Niżankowicach
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Niżankowicach
Pałac w Niżankowicach
Ziemia49°40′49″N 22°48′21″E/49,680278 22,805833

Pałac w Niżankowicach (pierwotnie w Zabłotcach) – pałac wybudowany na przełomie XIX i XX w. w Niżankowicach[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Piętrowy pałac pierwotnie hrabiego Potockiego[2] kryty dachem czterospadowym znajduje się w centrum dawnej wsi Zabłotce[1]. Po lewej stronie dostawiona dwupiętrowa wieża z głównym wejściem, ozdobiona u szczytu frontonem z herbem rodziny Kozłowskich, kryta dachem wieżowym[1]. Na każdym piętrze wieży balkon ze stalową balustradą. Po prawej stronie zostały dobudowane: ryzalit z trójboczną apsydą od przodu, zwieńczony tympanonem zawierającym kartusz ozdobionym motywami roślinnymi również z Jastrzębcem, herbem rodziny Kozłowskich oraz łacińską sentencją na szarfie UNGUIBUS ET ROSTRO CONTRA HOSTEM ARMA (Ze wszystkich sił przeciw wrogom będziemy się bronić). Między wieżą a ryzalitem znajduje się arkadowe przejście. Obecnie pałac mieści liceum zawodowe. Obiekt otacza park[1].

Właścicielami Zabłociec byli Kozłowscy herbu Jastrzębiec, pierwotnie pochodzący z ziemi mazowieckiej, osiadłej na Rusi Czerwonej[3]; w 1618 na ziemi sanockiej, a w 1756 w Zabłotcach na ziemi przemyskiej[4]: Antoni Kozłowski, po którym przejął je jego syn Antoni, posiadający majątek do około 1839[5][6][7]. Następnie Antoni Kozłowski młodszy odstąpił je na rzecz brata, Anastazego Kozłowskiego[7], który posiadał te dobra od około 1839 do około 1847[8][9][10][11][12][13][14][15]. Od około 1847 do końca życia właścicielką Zabłociec była żona Anastazego, Róża Kozłowska (zmarła w 1876)[16][17][18][19][20][21][22][23][24][25][26][27][28][29][30]. W latach 80. właścicielem był syn Anastazego i Róży, Zygmunt Kozłowski[31]. Od lat 90. do końca życia dziedzicem i właścicielem Zabłociec był jego syn, Włodzimierz Kozłowski (zmarł w 1917)[32][33][34][35][36][37].

Za dworem na pagórku Zygmunt Kozłowski wybudował rodzinną kaplicę grobową, wzniesioną u kresu jego życia (zmarł w 1893 i został pochowany w jej podziemiach)[38][39]. Obecnie kaplica jest położona na obszarze wsi Malhowice, po polskiej stronie granicy z Ukrainą[40]. Obiekt został zniszczony u kresu II wojny światowej łącznie z umieszczonymi w niej sarkofagami i trumnami[40].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rąkowski 2013 ↓, s. 326.
  2. Історія ліцею
  3. Rocznik szlachty (I) 1881 ↓, s. 498.
  4. Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 531.
  5. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1838. Lwów: 1838, s. 332.
  6. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1839. Lwów: 1839, s. 351.
  7. a b Herbarz polski 1908 ↓, s. 100.
  8. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1840. Lwów: 1840, s. 354.
  9. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1841. Lwów: 1841, s. 358.
  10. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1842. Lwów: 1842, s. 362.
  11. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1843. Lwów: 1843, s. 374.
  12. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1844. Lwów: 1844, s. 372.
  13. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1845. Lwów: 1845, s. 388.
  14. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1846. Lwów: 1846, s. 393.
  15. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1847. Lwów: 1847, s. 401.
  16. Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1848. Lwów: 1848, s. 463.
  17. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1849. Lwów: 1849, s. 421.
  18. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1850. Lwów: 1850, s. 445.
  19. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1851. Lwów: 1851, s. 486.
  20. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1852. Lwów: 1852, s. 469.
  21. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1853. Lwów: 1853, s. 475.
  22. Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854. Lwów: 1854, s. 483.
  23. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855. Lwów: 1855, s. 351.
  24. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856. Lwów: 1856, s. 326.
  25. Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 659.
  26. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lwów: 1858, s. 529.
  27. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 569.
  28. Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860. Lwów: 1860, s. 577.
  29. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. Lwów: 1868, s. 253.
  30. Konrad Orzechowski: Przewodnik statystyczno topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeższych skazówek urzędowych. Kraków: 1872, s. 94.
  31. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielk. Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Złoczów: 1886, s. 221.
  32. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 240.
  33. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1897, s. 217.
  34. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1904, s. 203.
  35. Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z W. Ks. Krakowskiem. Kraków: 1905, s. 178.
  36. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1914, s. 190.
  37. Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1918, s. 190.
  38. Kronika. Niżankowice. „Gazeta Przemyska”. Nr 84, s. 2-3, 19 października 1893. 
  39. Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 237, s. 3, 18 października 1893. 
  40. a b Plan odnowy miejscowości Malhowice na lata 2013-2019. gminaprzemysl.home.pl, 2013. [dostęp 2020-08-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]