Pałac w Shenyangu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałace cesarskie dynastii Ming i Qing w Pekinie i Shenyangu;

Pałac cesarski dynastii Qing w Shenyangu[a]

Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Widok z lotu ptaka na pałac
Państwo  Chiny
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, II, III, IV
Numer ref. 439
Region[b] Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Dokonane zmiany jako rozszerzenie dotychczasowego: Pałac cesarski dynastii Ming i Qing
Położenie na mapie Chin
Mapa konturowa Chin, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pałace cesarskie dynastii Ming i Qing w Pekinie i Shenyangu; Pałac cesarski dynastii Qing w Shenyangu”
Ziemia41°47′46,18″N 123°27′02,55″E/41,796161 123,450708

Pałac w Shenyangu[1] (chiń. upr. 盛京宫殿; chiń. trad. 盛京宮殿; pinyin Shèngjīng Gōngdiàn) – rezydencja zbudowana w latach 1625 do 1636 przez Nurhaczego na wzór Zakazanego Miasta[2]. Do zdobycia Pekinu w 1644 główna siedziba dynastii Qing, później rozbudowywana, po upadku cesarstwa otwarta dla turystów[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze i najważniejsze budynki – Sala Da Zheng (Da Zheng Dian) i Pawilon Dziesięciu Królów (Shi Wang Ting) – kompleksu znajdują się w północno-wschodniej części. W sali Da Zheng Hong Taiji, następca tronu Mandżurii i Dorgon, książę mandżurski mieli wydać rozkaz ataku na Chiny[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Simon Foster, Candice Lee, Jen Lin-Liu, Beth Reiber, Tini Tran, Lee Wing-sze, Christopher D. Winnan: Frommer's China. Wyd. V. Hoboken: John Wiley & Sons, INC., 2012. ISBN 978-1-118-09419-8.