Pałac w Shenyangu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Najstarsza część kompleksu

Pałac w Shenyangu[1] (chiń. upr. 盛京宫殿; chiń. trad. 盛京宮殿; pinyin: Shèngjīng Gōngdiàn) – rezydencja zbudowana w 1625 przez Nurhaczego na wzór Zakazanego Miasta, do zdobycia Pekinu w 1644 główna siedziba dynastii Qing, później rozbudowywana, po upadku cesarstwa otwarta dla turystów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]