Państwo policyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Państwo policyjnepaństwo, w którym obywatel pozbawiony jest ochrony przed organami bezpieczeństwa publicznego. Państwo w sposób niekontrolowany może stosować represje wobec swoich obywateli. Taka organizacja organów państwowych jest charakterystyczna dla państw o charakterze totalitarnym i dyktatorskim[1].

W doktrynie politycznej w XIX w. typ państwa opiekuńczego o rozbudowanym systemie nadzoru (policji) w zakresie przestrzegania porządku, opieki zdrowotnej i higieny, szkolnictwa, opieki nad starcami i sierotami itp. Od XX w. nazwa państwa policyjnego nabrała pejoratywnego znaczenia używanego obecnie – pod wpływem reżimów totalitarnych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. państwo policyjne, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-04-05].
  2. Państwo policyjne – Zapytaj.onet.pl, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).