Państwowa Straż Pożarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Państwowa Straż Pożarna
Logo
Logo Państwowej Straży Pożarnej
Państwo  Polska
Data utworzenia 1 lipca 1992
Komendant Główny nadbryg. Andrzej Bartkowiak
Zastępcy Komendanta Głównego nadbryg. Arkadiusz Przybyła
nadbryg. Adam Konieczny
nadbryg. Krzysztof Hejduk
Adres
ul. Podchorążych 38
00-463 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Komenda Główna PSP”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Komenda Główna PSP”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Komenda Główna PSP”
Ziemia52°12′35,52″N 21°02′21,91″E/52,209867 21,039419
Strona internetowa
Strażacy PSP w czasie pracy
Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu wraz z pojazdami gaśniczymi

Państwowa Straż Pożarna, PSP – zawodowa, umundurowana i wyposażona w specjalistyczny sprzęt formacja przeznaczona do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami. Komendant Główny PSP jest organem podległym wobec ministra właściwego ds. wewnętrznych.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Państwową Straż Pożarną powołano ustawą z dnia 24 sierpnia 1991[1]. Do zadań Państwowej Straży Pożarnej zgodnie z ustawą należy:

  • rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń;
  • organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń;
  • wykonywanie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne służby ratownicze;
  • kształcenie kadr dla potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony ludności;
  • nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych;
  • prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony ludności;
  • współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Ustawą z dnia 6 lipca 2001 o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzono przepis do ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, dotyczący realizacji innych zadań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich określonych.

Ustawą z dnia 6 maja 2005 o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej dodano przepis o współdziałaniu Państwowej Straży Pożarnej ze strażami pożarnymi i służbami ratowniczymi innych państw oraz ich organizacjami międzynarodowymi na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych oraz odrębnych przepisów.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

Komendant Główny PSP:

Zastępcy Komendanta Głównego PSP:

Komendy:

  • 16 Komend Wojewódzkich PSP
  • 335 Komend Powiatowych/Miejskich PSP

Struktura zatrudnienia[edytuj | edytuj kod]

PSP zatrudnia 2587 kobiet (8,04% ogólnej liczby zatrudnionych), przy czym 1205 to funkcjonariuszki, a 1382 – pracownice cywilne[3].

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Jednostki Państwowej Straży Pożarnej (PSP) działają głównie w oparciu o strukturę powiatową (Komendy Powiatowe/Miejskie PSP). W każdym mieście na prawach powiatu lub powiecie znajduje się jedna lub kilka Jednostek Ratowniczo-Gaśniczych (JRG), w których strażacy pełnią służbę 24h na dobę przez wszystkie dni w roku, w gotowości do natychmiastowego wyjazdu. W razie konieczności Miejskie/Powiatowe stanowiska kierowania PSP dysponują do działań także jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej, które udzielają wsparcia w ludziach i sprzęcie strażakom Państwowej Straży Pożarnej. Strażacy PSP używają hełmów koloru czerwonego.

Kształcenie w PSP[edytuj | edytuj kod]

System kształcenia[edytuj | edytuj kod]

Państwowa Straż Pożarna posiada własny system kształcenia i szkolenia. Składa się on z dwóch podsystemów, z których jeden odpowiada za podwyższanie kwalifikacji ogólnych przygotowując młodych ludzi do zawodu strażaka, technika pożarnictwa lub inżyniera pożarnictwa, natomiast drugi związany jest z podwyższaniem kwalifikacji zawodowych w strukturach straży. System ten dotyczy również strażaków zatrudnionych w zakładowych strażach pożarnych.

System kształcenia tworzą:

  • 17 ośrodków szkolenia w komendach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej
  • 1 Podoficerska Państwowej Straży Pożarnej w Bydgoszczy
  • 3 szkoły aspirantów SA PSP w Poznaniu, SA PSP w Krakowie, CS PSP w Częstochowie (w randze szkół policealnych) kształcące w zawodzie technik pożarnictwa
  • 1 Szkoła Główna Służby Pożarniczej w Warszawie, kształcąca na studiach pierwszego stopnia - inżynierów pożarnictwa oraz na studiach drugiego stopnia - magistrów inżynierów pożarnictwa

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1123).
  2. St. bryg. Krzysztof Hejduk nowym zastępcą komendanta głównego PSP, gov.pl/web/mswia [dostęp 2020-03-19].
  3. Kobiety w Państwowej Straży Pożarnej. Komenda Główna PSP, 2019-03-08. [dostęp 2020-01-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]