Pachycephala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pachycephala[1]
Vigors, 1825[2]
Przedstawiciel rodzaju – fletówka żółtobrzucha (P. pectoralis)
Przedstawiciel rodzaju – fletówka żółtobrzucha (P. pectoralis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina fletówki
Rodzaj Pachycephala
Typ nomenklatoryczny

Muscicapa pectoralis Latham, 1801

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pachycephalarodzaj ptaka z rodziny fletówek (Pachycephalidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji i Australii[11].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 14–22 cm; masa ciała 15–58 g[12].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Pachycephala: gr. παχυς pakhus – duży, gruby; κεφαλη kephalē – głowa[13].
  • Timixos: kontaminacja nazw rodzajów: Timalia Horsfield, 1821, tymalia i Ixos Temminck, 1825, szczeciak[14]. Gatunek typowy: Timixos meruloides Blyth, 1842 = Pachycephala olivacea Vigors & Horsfield, 1827.
  • Muscitrea: kontaminacja nazw rodzajów: Muscicapa Brisson, 1760, muchołówka i Tchitrea Lesson, 1837[15]. Gatunek typowy: M[uscitrea]. cinerea Blyth, 1847.
  • Hyloterpe: gr. ὑλη hulē – lesisty teren, las; τερπω terpō – cieszyć się[16]. Gatunek typowy: Hylocharis philomea Müller = M[uscitrea]. cinerea Blyth, 1847.
  • Gilbertornis: John Gilbert (?1810–1845), angielski wypychacz, naturalista, podróżnik; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[17]. Gatunek typowy: Pachycephala rufogularis Gould, 1842.
  • Alisterornis: Alister William Mathews (1907–1985), syn australijskiego ornitologa Gregory’ego Mathewsa; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[18]. Gatunek typowy: Pachycephala lanioides buchanani Mathews, 1912 = Pachycephala lanioides Gould, 1840.
  • Mattingleya: Arthur Herbert Evelyn Mattingley (1870–1950), australijski ornitolog[19]. Gatunek typowy: Pachycephala peninsulae E.J.O. Hartert, 1899[a].
  • Lewinornis: John William Lewin (1770–1819), angielski grawer, przyrodnik, osiedlił się w Australii w 1800 gdzie przebywał do końca życia[20]. Gatunek typowy: Sylvia rufiventris Latham, 1801.
  • Musciterpe: kontaminacja nazw rodzajów: Muscitrea Blyth, 1847 i Hyloterpe Cabanis, 1847[21]. Gatunek typowy: Pachycephala simplex Gould, 1843.
  • Malacolestes: gr. μαλακος malakos – miękki, delikatny; λῃστης lēistēs – złodziej (tj. dzierzba), od λῃστευω lēisteuō – kraść[22]. Gatunek typowy: Redes tenebrosus Hartlaub & Finsch, 1868.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[23]:

Uwagi

  1. Podgatunek P. griseiceps.

Przypisy

  1. Pachycephala, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors. Observations on the Natural Affinities that connect the Orders and Families of Birds. „Transactions of the Linnean Society of London”. 14, s. 444, 1825 (ang.). 
  3. E. Blyth. Notes on various Indian and Malayan Birds, with Descriptions of some presumed new Species. „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. 11, s. 194, 1842 (ang.). 
  4. E. Blyth. Notices and Descriptions of various New or Little Known Species of Birds. „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. 16, s. 121, 1847 (ang.). 
  5. J. Cabanis. Ornithologische Notizen. „Archiv für Naturgeschichte”. 13, s. 322, 1847 (niem.). 
  6. Mathews 1912 ↓, s. 110.
  7. a b Mathews 1912 ↓, s. 111.
  8. G.M. Mathews. New generic names, with some notes on others. „Austral Avian Record”. 2, s. 57, 1913–1915 (ang.). 
  9. G.M. Mathews: Supplements no. 2: The Birds of Australia: Check list of the birds of Australia. Cz. 2: Order Passeriformes (Part). London: Witherby, 1923, s. 131. (ang.)
  10. E. Mayr. Three new genera from Polynesia and Melanesia. „American Museum Novitates”. 590, s. 5, 1933 (ang.). 
  11. F. Gill & D. Donsker (red.): Whiteheads, sitellas & whistlers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-11].
  12. Boles 2007 ↓, s. 412-413, 415-419, 421, 424-425, 427-429, 432.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Pachycephala.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Timixos.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Muscitrea.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Hyloterpe.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Gilbertornis.
  18. Jobling 2017 ↓, s. Alisterornis.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Mattingleya.
  20. Jobling 2017 ↓, s. Lewinornis.
  21. Jobling 2017 ↓, s. Musciterpe.
  22. Jobling 2017 ↓, s. Malacolestes.
  23. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pachycephalidae Swainson, 1831 - fletówki - Whistlers (wersja: Vigors). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-11].
  24. J.P. Dumbacher, K. Deiner, L. Thompson & R.C. Fleischer. Phylogeny of the avian genus Pitohui and the evolution of toxicity in birds. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 49 (3), s. 774-781, 2008. DOI: 10.1016/j.ympev.2008.09.018 (ang.). 
  25. K.A. Jønsson, R.C.K. Bowie, R.G. Moyle, L. Christidis, J.A. Norman, B.W. Benz & J. Fjeldså. Historical biogeography of an Indo-Pacific passerine bird family (Pachycephalidae): different colonization patterns in the Indonesian and Melanesian archipelagos. „Journal of Biogeography”. 37 (2), s. 245–257, 2010. DOI: 10.1111/j.1365-2699.2009.02220.x (ang.). 
  26. J.A. Norman, Pe.G.P. Ericson, K.A. Jønsson, J. Fjeldså & L. Christidis. A multi-gene phylogeny reveals novel relationships for aberrant genera of Australo-Papuan core Corvoidea and polyphyly of the Pachycephalidae and Psophodidae (Aves: Passeriformes). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 52 (2), s. 488-497, 2009. DOI: 10.1016/j.ympev.2009.03.019 (ang.). 
  27. a b c d e f g h i K.A. Jønsson, M. Irestedt, L. Christidis, S.M. Clegg, B.G. Holt & J. Fjeldså. Evidence of taxon cycles in an Indo-Pacific passerine bird radiation (Aves: Pachycephala). „Proceedings of the Royal Society London, Series B”. 281 (1771). DOI: 1098/rspb.2013.1727 (ang.). 
  28. a b Ch.G. Sibley & B.L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 9780300049695. (ang.)
  29. Boles 2007 ↓, s. 429.
  30. Boles 2007 ↓, s. 428.
  31. a b c d M.J. Andersen, A. Nyári, I. Mason, L. Joseph, J.P. Dumbacher, C.E. Filardi & R.G. Moyle. Molecular systematics of the world's most polytypic bird: the Pachycephala pectoralis/melanura (Aves: Pachycephalidae) species complex. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 170 (3), s. 566-588, 2014. DOI: 10.1111/zoj.12088 (ang.). 
  32. L. Joseph, Á.S. Nyári & M.J. Andersen. Taxonomic consequences of cryptic speciation in the Golden Whistler Pachycephala pectoralis complex in mainland southern Australia. „Zootaxa”. 3900 (2), s. 294-300, 2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3900.2.10 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-13]. (ang.)
  2. Walter Boles: Family Pachycephalidae (Whistlers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 374-437. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  3. G.M. Mathews. New Generic Names for Australian Birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 105–117, 1912 (ang.).