Paco Jémez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Paco)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paco Jémez
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Francisco Manuel Jémez Martín
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1970
Las Palmas, Hiszpania
Wzrost 180 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1991 Córdoba CF 75 (4)
1991–1992 Real Murcia 35 (0)
1992–1993 Rayo Vallecano 38 (0)
1993–1998 Deportivo La Coruña 94 (1)
1998–2003 Real Saragossa 168 (1)
2004 Rayo Vallecano 17 (0)
2005–2006 CD Lugo 9 (0)
W sumie: 436 (6)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1998–2001  Hiszpania 21 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
2007 Alcalá
2007–2008 Córdoba CF
2009 FC Cartagena
2010–2011 UD Las Palmas
2011–2012 Córdoba CF
2012–2016 Rayo Vallecano
2016 Granada CF
2017 Cruz Azul
2017–2018 UD Las Palmas

Paco, właśc. Francisco Jémez Martín (ur. 18 kwietnia 1970 w Las Palmas) – hiszpański trener i były piłkarz, grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 180 cm wzrostu, ważył 79 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarską karierę Paco rozpoczął w klubie Córdoba CF. W 1989 roku zadebiutował w jego barwach w Segunda División i w zespole tym występował przez dwa sezony. Latem 1991 przeszedł do innego drugoligowego klubu, Realu Murcia, w którym spędził rok i w 1992 roku został piłkarzem Rayo Vallecano grającego w Primera División. 5 września zadebiutował w jego barwach w lidze w przegranym 0:1 wyjazdowym spotkaniu z Valencią. W Rayo, podobnie jak w Murcii, grał przez jeden sezon i był podstawowym zawodnikiem.

W 1993 roku Jémez został obrońcą Deportivo La Coruña. Swój pierwszy mecz dla tego klubu rozegrał 11 września, a „Depor” pokonało Sporting Gijón 2:0. Następnie pół roku przesiedział na ławce rezerwowych i do składu wrócił na rewanżowe spotkanie ze Sportingiem. W sezonie 1993/1994 był bliski zdobycia mistrzostwa Hiszpanii, jednak zespół z La Coruñi zremisował w ostatniej kolejce z Valencią i stracił pewny triumf na rzecz Barcelony. Rok później wraz z partnerami znów został wicemistrzem Hiszpanii, a także zdobył dwa trofea: Puchar Hiszpanii oraz Superpuchar Hiszpanii. W pierwszym składzie Deportivo zaczął występować w sezonie 1995/1996, w 1997 roku zajął 3. miejsce w La Liga.

W 1998 roku Paco przeszedł do Realu Saragossa. 30 sierpnia rozegrał dla Realu swoje pierwsze spotkanie, wygrane 2:0 z Athletic Bilbao. W Saragossie od początku grał w wyjściowej jedenastce. Pierwszy sukces z tym klubem osiągnął w sezonie 2000/2001, kiedy to zdobył swój drugi w karierze krajowy puchar. Rok później spadł z Realem do Segunda División, w której spędził rok. W sezonie 2003/2004 rozegrał tylko jedno spotkanie w pierwszej lidze i wrócił do Rayo Vallecano. W sezonie 2004/2005 był piłkarzem CD Lugo, grającego w Tercera División i po roku zakończył sportową karierę w wieku 35 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1989/90 Córdoba CF Hiszpania  Segunda División ? ?
1990/91 Córdoba CF Hiszpania  Segunda División ? ?
1991/92 Real Murcia Hiszpania  Segunda División 35 1
1992/93 Rayo Vallecano Hiszpania  Primera División 38 0
1993/94 Deportivo La Coruña Hiszpania  Primera División 4 0
1994/95 Deportivo La Coruña Hiszpania  Primera División 6 0
1995/96 Deportivo La Coruña Hiszpania  Primera División 36 1
1996/97 Deportivo La Coruña Hiszpania  Primera División 19 0
1997/98 Deportivo La Coruña Hiszpania  Primera División 29 0
1998/99 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 37 0
1999/00 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 37 0
2000/01 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 34 0
2001/02 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 31 0
2002/03 Real Saragossa Hiszpania  Segunda División 31 1
2003/04 Real Saragossa Hiszpania  Primera División 1 0
2003/04 Rayo Vallecano Hiszpania  Segunda División 17 0
2004/05 CD Lugo Hiszpania  Tercera División ? ?

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Hiszpanii Paco zadebiutował 23 września 1998 roku w wygranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Rosją. W 2000 roku został powołany przez José Antonio Camacho do kadry na Euro 2000. Tam wystąpił w trzech spotkaniach: grupowych przegranym 0:1 z Norwegią i wygranym 4:3 z Jugosławią oraz w ćwierćfinałowym z Francją (1:2). W kadrze narodowej wystąpił łącznie w 21 spotkaniach (ostatni raz w 2001 roku w wygranym 1:0 sparingu z Japonią).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]