Pacyfizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pacyfa – symbol pacyfizmu
World-Day-of-Prayer-for-Peace Assisi 2011.jpg

Pacyfizm (łac. pac- od pax dpn. pacis „pokój” oraz -ficus od facere „czynić”[1]) – ruch społeczno-polityczny dążący do pokoju, potępiający wojny, a także przygotowania do nich. Pacyfiści domagają się ustanowienia trwałego pokoju między narodami oraz chcą, aby wszelkie konflikty rozwiązywane były zgodnie z literą prawa międzynarodowego bez uciekania się do użycia sił zbrojnych. Pacyfizm można podzielić na różne nurty: część z nich wyraża aprobatę wobec niektórych wojen (np. wojny obronnej), inne natomiast charakteryzują się jednolitym stosunkiem do każdej wojny, niezależnie od jej przyczyny[2].

W okresie PRL ruch hippisowski, przyczynił się do popularyzacji idei pacyfistycznej na terytorium Polski[3]. Hippisi propagowali palenie książeczek wojskowych, odmawiali stawienia się w jednostkach wojskowych i uprawiali inne formy biernego oporu. Nieodłącznym symbolem pacyfistów tych czasów stała się pacyfa.

Pacyfizm jest związany z szerokim spektrum poglądów politycznych, występując w licznych odmianach w różnych krajach[2]. Prawdopodobnie częściej do ideologi pacyfistycznej odwołują się partie lewicowe[styl do poprawy][potrzebny przypis].

Najsłynniejszymi[według kogo?] propagatorami pacyfizmu byli: Immanuel Kant, Albert Einstein, Lew Tołstoj, Bertha von Suttner, hrabia Bertrand Russell, Jean Jaurès, Mahatma Gandhi, Martin Luther King oraz John Lennon[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Słownik wyrazów obcych
  2. a b Roman Tokarczyk: Współczesne doktryny polityczne. Wolters Kluwer, 2010, s. 453. ISBN 9788326422409.
  3. Wojciech Modzelewski: Pacyfizm w Polsce. Instytut Studiów Politycznych PAN, 1996, s. 12. ISBN 9788386759217.

Linki zewnętrzne[edytuj]