Pagi mentawajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pagi)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pagi mentawajski
Simias concolor[1]
Miller, 1903
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina gerezy
Rodzaj pagi[a]
Gatunek pagi
Podgatunki
  • S. c. concolor Miller, 1903
  • S. c. siberu Chasen & Kloss, 1928
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg

Pagi mentawajski, pagi[3], nosacz mentawajski[potrzebne źródło] (Simias concolor) – gatunek ssaka z rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj i gatunek po raz pierwszy naukowo opisany przez G. S. Millera w 1903 roku[4]. Jako miejsce typowe autor wskazał Południową Pagai w zachodniej Sumatrze w Indonezji[4]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Simiaspagi[5]. Takson siostrzany dla nosacza sundajskiego (Nasalis larvatus) i być może powinien być umieszczany razem z nim w rodzaju Nasalis[6].

Gatunek typowy: Simias concolor Miller, 1903

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki S. concolor[2][5]:

  • S. concolor concolorpagi mentawajski (status IUCN: CR)[7]
  • S. concolor siberupagi zadartonosy (status IUCN: CR)[8]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem greckiego słowa σιμός simos – „zadartonosy” oraz przyrostka -ias oznaczającego szczególną cechę[9]. Epitet gatunkowy pochodzi od łacińskiego słowa concolor, concoloris – „w tym samym kolorze, podobny” (cum (stara forma com) – „razem z” oraz color, coloris – „kolor”)[10].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny – występuje jedynie na Wyspach Mantawai, gdzie jest znany jako Simakobou w Siberut i Simasepsep na południowych wysepkach – w Sipura, Północna Pagai i Południowa Pagai. Dwie z tych wysp – North i South Pagai są jego głównym miejscem występowania. Przystosowany do wspinaczki, dzięki długim ramionom. Jego futro jest czarno-brązowe, a twarz czarna. Jest to jedyna małpa w podrodzinie Colobinae mająca stosunkowo krótki ogon, który jest marginalnie przybrany sierścią i długi tylko na 15 cm. Krótki nos jest zadarty do góry. Dorosły pagi mierzy około 50 cm długości i osiąga masę ciała około 7 kg. Małpy prowadzą dzienny tryb życia. Są nadrzewnymi mieszkańcami lasów deszczowych, rzadko schodzą na ziemię. Żyją w grupkach (od 3 do 8 zwierząt), które składają się z osobnika męskiego, jednej albo więcej samic i ich potomstwa. Dieta składa się głównie z liści, w mniejszym stopniu z owoców i jagód. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.

Uwagi

  1. Simias Miller, 1903

Przypisy

  1. Simias concolor, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Whittaker, D. & Mittermeier, R.A. 2008. Simias concolor. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-10-15]
  3. Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, Barbara Rzebik-Kowalska, Lucjan Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 247, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. a b G. S. Miller. Seventy new Malayan Mammals. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 45, s. 67, 1903 (ang.). 
  5. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 51. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Danielle June Whittaker, Nelson Ting, Don J. Melnick. Molecular phylogenetic affinities of the simakobu monkey (Simias concolor). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 39 (3), s. 887-892, 2006. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.12.013 (ang.). 
  7. Whittaker, D. & Mittermeier, R.A. 2008. Simias concolor ssp. concolor. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-10-15]
  8. Whittaker, D. & Mittermeier, R.A. 2008. Simias concolor ssp. siberu. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-10-15]
  9. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 632, seria: North American Fauna. (ang.)
  10. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-10-15]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, Barbara Rzebik-Kowalska, Lucjan Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 247, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  2. Rankin, L. i B. Lundrigan: Simias concolor (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2006. [dostęp 29 grudnia 2008].