Pajęcznik brązowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pajęcznik brązowy
Arachnothera juliae[1]
Sharpe, 1887
Ilustracja
Pajęcznik brązowy na rysunku z czasopisma „Ibis” (1887)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

nektarniki

Rodzaj

Arachnothera

Gatunek

pajęcznik brązowy

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pajęcznik brązowy[3] (Arachnothera juliae) – gatunek małego ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae). Jest endemitem wyspy Borneo[2]. Nie jest zagrożony. Nie wyróżnia się podgatunków[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Arachnothera juliae 102416853 (cropped).jpg

Ciało samca osiąga długość 16,5–18 cm, a samicy 15,5–16,5 cm. Upierzenie w większości brązowe, czubek głowy pokryty białawymi piórami. Na szyi oraz grzbiecie pajęcznika brązowego znajdują się wąskie, białe, nieregularne paski. Kuper jasnożółty[5]. Długi, zakrzywiony dziób o czarnej barwie. Gardło pokryte małymi, biało-brązowymi paskami. Reszta spodnich części ciała o tym samym wzorze, ale z przewagą bieli. Żółtopomarańczowe pokrywy podogonowe[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny dla północnej części Borneo. W Malezji zamieszkuje stany Sarawak i Sabah, a w Indonezji prowincję Borneo Północne[5].

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Lasy położone na wzniesieniach, na wysokościach między 930 a 3000 m n.p.m.[5]

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Przebywa najczęściej samotnie, w parach lub niewielkich grupach liczących do pięciu osobników[5].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Pajęcznik brązowy żywi się małymi stawonogami, jagodami oraz nektarem[5].

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Obecność gniazd (wysoko na drzewach, ukrytych w naturalnie zwisających kulach z mchu i wyłożonych drobnym, włóknistym materiałem z kory[7]) zarejestrowana w marcu oraz sierpniu. W czerwcu i grudniu odnotowano wzmożoną aktywność gonad u obserwowanych samców[5].

Głos[edytuj | edytuj kod]

Wysokie, piszczące dźwięki[5].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje pajęcznika brązowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na postępujące niszczenie siedlisk[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arachnothera juliae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Arachnothera juliae, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2021-01-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-08].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-08].
  5. a b c d e f g Whitehead's Spiderhunter (Arachnothera juliae), www.hbw.com [dostęp 2018-07-20] (ang.).
  6. BirdForum, Whitehead's Spiderhunder [dostęp 20-07-2018] (ang.)
  7. Matthew L. Brady, Ryan C. Burner, First Description of the Nest of Whitehead's Spiderhunter (Arachnothera juliae, Aves: Nectariniidae), „The Wilson Journal of Ornithology”, 127 (4), 2015, s. 752–755, DOI10.1676/15-040, ISSN 1559-4491 [dostęp 2018-07-20] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]