Paleoparadoxia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paleoparadoxia
Paleoparadoxia tabatai
Paleoparadoxia tabatai
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd desmostyle
Rodzina Paleoparadoxiidae
Rodzaj Paleoparadoxia
Portal Portal Zoologia

Paleoparadoxia (łac. "starożytna zagadka") – wymarły rodzaj dużego roślinożernego ssaka morskiego.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkiwał regiony brzegowe północnego Pacyfiku w miocenie od 20 do 10 milionów lat temu. Jego zasięg występowania rozpościerał się od wód Japonii (Tsuyama i Yanagawa) do Alaski na północy, a na południe do Baja California w Meksyku.

Znaleziska[edytuj | edytuj kod]

Szkielet Paleoparadoxiae na wystawie

Znane są 2 kompletne szkielety, jeden w Muzeum Fukushima w prefekturze Fukushima w Japonii, drugi natomiast w Stanford Linear Accelerator Center w północnej Kalifornii.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Zwierzę odżywiało się wodorostami i trawą morską. Szczęki i zęby przypominały łyżkę koparki. Grube ciało było dobrze zaadaptowane do pływania i przebywania pod wodą, ale nie na dużych głębokościach. Jak dzisiejsza foka, przybywał na brzeg, by pożywiać się i wygrzewać w słońcu.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • P. tabatai Tokunaga, 1939
  • P. repenningi Domning and Barnes, 2007