Palomar 4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Palomar 4
Ilustracja
Gromada kulista Palomar 4 (HST)
Odkrywca Edwin Hubble
Data odkrycia 1949
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wielka Niedźwiedzica
Typ kulista XII
Rektascensja 11h 29m 16,8s
Deklinacja +28° 58′ 24,9″
Odległość 354,4 tys. ly
Jasność obserwowana 17,1m
Rozmiar kątowy 2,1'
Alternatywne oznaczenia
GCl 17, C 1126+292, UGCA 237

Palomar 4gromada kulista znajdująca się w odległości około 354,4 tys. lat świetlnych od Ziemi w kierunku konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy. Została odkryta w 1949 roku przez Edwina Hubble′a oraz niezależnie w 1955 roku przez Alberta Wilsona. Jest położona w odległości 362,5 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki.

Początkowo istniały wątpliwości, czy klasyfikować ten obiekt jako gromadę kulistą. Ze względu na rozkład gwiazd Palomar 4 uznawano tymczasowo za przechwyconą przez Drogę Mleczną eliptyczną lub sferoidalną galaktyką karłowatą. Jako galaktyka karłowata Palomar 4 została nazwana Karłem Wielkiej Niedźwiedzicy. Ostatecznie Karłem Wielkiej Niedźwiedzicy nazwano galaktykę karłowatą odkrytą przez zespół astronomów kierowany przez Beth Willman w 2005 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]