Przejdź do zawartości

Pamiętnik z powstania warszawskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pamiętnik z powstania warszawskiego
Autor

Miron Białoszewski

Tematyka

powstanie warszawskie

Typ utworu

pamiętnik

Data powstania

1967-1968

Pierwsze wydanie
Język

polski

Data wydania

1970

Rynek Starego Miasta podczas powstania warszawskiego, sierpień 1944

Pamiętnik z powstania warszawskiegopamiętnik Mirona Białoszewskiego. Autor opisuje w nim swoje doświadczenia z okresu powstania warszawskiego (od 1 sierpnia do 9 października 1944) z perspektywy cywila.

Prace nad Pamiętnikiem Miron Białoszewski rozpoczął w 1967, gotowy maszynopis złożył w Państwowym Instytucie Wydawniczym w 1968, umowę wydawniczą zawarto w 1969, a książka ukazała się w 1970[1].

Miron Białoszewski, 1960

Pierwsze dni walk autor przeżył w zachodnim Śródmieściu (współcześnie część Woli). Później przedostał się na Stare Miasto, a przed jego zajęciem przez Niemców ewakuował się kanałem z placu Krasińskich do Śródmieścia.

Jego relacja kreuje obraz powstańczej Warszawy obserwowanej przez zwykłego człowieka. Brak w niej patosu, heroicznej walki i atmosfery wojennej przygody. Świat przedstawiony jest światem piwnic, bram, podwórek, prowizorycznych kuchni i zbiorowych legowisk. W świecie tym odwróceniu ulegają wartości: dom staje się miejscem najbardziej niebezpiecznym, piwnica staje się mieszkaniem, kościołem, szpitalem. Najważniejsze stają się przedmioty: cegła służąca do zbudowania kuchni, skorupa garnka, łyżka. Zagrożenie śmiercią powoduje degradację formy współżycia zbiorowości, ale na ich miejsce pojawiają się nowe, zastępcze formy i rytuały. W nich przejawia się „nieheroiczny heroizm” zwykłych mieszkańców Warszawy. Bardzo wyraźny jest tu instynkt przetrwania. W utworze uderza fakt śmierci ludzi, grzebanych gdziekolwiek.

Pisarz posługuje się formami języka mówionego: słownictwo jest proste, niedbałe, w którym widoczne jest nadużywanie zaimków, powtórzeń, wtrąceń: że tak powiem, myślę. Nadaje książce charakter „antyliteracki” (stawia ją poza literaturą i jej kanonami), chcąc pisać tylko prawdę bez mitologizowania i metaforyzacji. Sam Białoszewski tak określa cel swojej książki: Chciałem, żeby wszyscy się dowiedzieli, że nie wszyscy strzelali, chciałem napisać o powszechności powstania.

Pamiętnik stał się przedmiotem dyskusji prasowej, w której postawie autora przeciwstawiano wizję heroizmu i poświęcenia[2]. Narracja Białoszewskiego spotkała się również z atakiem niektórych środowisk kombatanckich[2]. Z kolei niektórzy krytycy chwalili go m.in. za niezależność wobec schematów martyrologicznych[2].

Adaptacje

[edytuj | edytuj kod]

W 2009 na podstawie książki Białoszewskiego Jerzy Bielunas wyreżyserował spektakl o tym samym tytule, z muzyką Mateusza Pospieszalskiego, zarejestrowany na płycie CD[3]. W 2015 został on zaprezentowany w trakcie Festiwalu Enter w Poznaniu, z gościnnym udziałem Anny Marii Jopek i Adama Nowaka[4].

W 2014 Muzeum Powstania Warszawskiego w związku z 70. rocznicą wybuchu powstania warszawskiego wystawiło oratorium pt. „Pamiętnik z powstania warszawskiego” w reżyserii Krystyny Jandy[5].

Inne informacje

[edytuj | edytuj kod]

Fragmenty książki są lekturą uzupełniającą w klasach 7–8 szkoły podstawowej[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Od wydawcy [w:] Miron Białoszewski, Pamiętnik z powstania warszawskiego. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2013, s. 207. ISBN 978-83-06-03127-0.
  2. a b c Wielka Encyklopedia PWN. Tom 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 560. ISBN 83-01-13436-4.
  3. Powstanie warszawskie - płyty. chrzescijanskiegranie.pl, 27 lipca 2012. [dostęp 2018-03-26].
  4. Program festiwalu w roku 2015. enterfestival.pl, 2015. [dostęp 2015-06-04].
  5. „Pamiętnik z powstania warszawskiego” – spektakl/oratorium. [online] [dostęp 2016-10-22].
  6. Lista lektur dla klas 7 i 8 (dla klas VII-VIII) szkoły podstawowej – 2025/2026 – Lista lektur szkolnych 2025/2026 [online] [dostęp 2025-11-20].