Pan Tadeusz (film 1999)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pan Tadeusz
Gatunek

dramat historyczny, kostiumowy

Rok produkcji

1999

Data premiery

22 października 1999

Kraj produkcji

Polska
Francja

Język

polski

Czas trwania

147 min

Reżyseria

Andrzej Wajda

Scenariusz

Andrzej Wajda, Jan Nowina Zarzycki, Piotr Wereśniak

Główne role

Michał Żebrowski, Bogusław Linda, Daniel Olbrychski, Alicja Bachleda-Curuś, Grażyna Szapołowska, Krzysztof Kolberger, Marek Kondrat, Andrzej Seweryn, Marian Kociniak

Muzyka

Wojciech Kilar, Grzegorz Turnau

Zdjęcia

Paweł Edelman

Scenografia

Allan Starski

Kostiumy

Magdalena Tesławska-Biernawska

Montaż

Wanda Zeman

Produkcja

Michał Szczerbic (producent wykonawczy), Lew Rywin (producent)

Budżet

12,5 mln zł

Nagrody
6 Orłów Polskiej Akademii Filmowej w 2000 roku
Spichlerz Twierdzy Modlin, filmowy zamek Horeszków

Pan Tadeusz – pełnometrażowy film fabularny na motywach poematu Adama Mickiewicza Pan Tadeusz (1834) w reżyserii Andrzeja Wajdy, zrealizowany w 1999 r.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Okres zdjęciowy: 3 lipca – 25 września 1998. Zdjęcia realizowano w gminach niedaleko Warszawy (Modlinie), w Piotrkowie Trybunalskim oraz w Smolnikach, a także w Sierpcu.
  • Tydzień po zakończeniu zdjęć zmarł Jerzy Bińczycki, filmowy Maciej Królik-Rózeczka,
  • Pomysł na realizację filmu zrodził się podczas wizyty Andrzeja Wajdy w „Poniatówce” w podwarszawskim Błoniu.
  • Pierwszy raz Pana Tadeusza wyświetlono w Watykanie na specjalnym pokazie dla papieża Jana Pawła II w obecności Andrzeja Wajdy i aktorów.
  • Polonez z filmu, wzorowany na melodii poloneza „A jak będzie słońce i pogoda”, na studniówkach i balach gimnazjalnych zastąpił najpopularniejszego wcześniej w tej roli poloneza OgińskiegoPożegnanie Ojczyzny”.
  • Polonez, wraz z prawie całą resztą muzyki, został skomponowany i nagrany jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć do filmu, czyli w odwrotnej kolejności, niż zwykle jest to robione. Andrzej Wajda wspomina, że w pewnym sensie film był kręcony do gotowej już muzyki, szczególnie do poloneza, który był swoistą wskazówką, jak ma ten film wyglądać[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]