Panas Lubczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Panas Lubczenko
Панас Петрович Любченко
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 stycznia?/ 14 stycznia 1897
Kahorlik k. Kijowa

Data i miejsce śmierci

30 sierpnia 1937
Kijów

Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych USRR
Okres

od 28 kwietnia 1934
do 30 sierpnia 1937

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia (bolszewików) Ukrainy

Poprzednik

Włas Czubar

Następca

Mychajło Bondarenko

podpis
Odznaczenia
Order Lenina

Panas Lubczenko, ukr. Панас Петрович Любченко (ur. 2 stycznia?/ 14 stycznia 1897 w Kaharłyku koło Kijowa, zm. 30 sierpnia 1937 w Kijowie) – ukraiński działacz komunistyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na Kijowszczyźnie i ukończył szkołę wojskową w Kijowie. Od 1917 roku aktywny w ukraińskim ruchu eserów, współpracował z pismami „Socialistyczna dumka” i „Nasze słowo”. Wszedł w skład Ukraińskiej Centralnej Rady. Należał do lewego skrzydła eserów, popierając utworzenie na Ukrainie władzy radzieckiej. W 1919 roku jeden z założycieli Ukraińskiej Partii-Socjalistów Rewolucjonistów (komunistów), później aktywny borot'bista (członek UKP-b). W 1920 roku wraz z Ołeksandrem Szumśkym, Hryhoryjem Hryńko i Hnatem Mychajłyczenko wstąpił do KP(b)U, gdzie w latach 1920–1927 stał na czele kijowskiego komitetu obwodowego partii. Od 1927 do 1934 roku sekretarz KC KP(b)U. W 1933 roku został wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych USRR, a rok później jej szefem i członkiem Politbiura KC KP(b)U.

W 1930 występował jako oskarżyciel społeczny na procesie pokazowym tzw. Związku Wyzwolenia Ukrainy (mistyfikacja OGPU, podobnie jak bliźniacze „partie” – Chłopska Partia Pracy i Partia Przemysłowa (Prompartia), prowadził politykę całkowicie uległą wobec Moskwy, bezwzględnie przeprowadzając kolektywizację rolnictwa w latach 1932–1933 w okresie wielkiego głodu na Ukrainie.

W 1937 roku, w okresie wielkiej czystki sam oskarżony przez NKWD o współpracę z ukraińskimi nacjonalistami, zastrzelił żonę, a później popełnił samobójstwo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]