Pandeli Cale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pandeli Cale
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1874
Korcza
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1923
Saloniki
Albania Minister rolnictwa
Okres od 4 grudnia 1912
do 15 września 1913
Następca Hasan Prishtina
Albania Minister robót publicznych
Okres od 30 marca 1913
do 22 stycznia 1914
Następca Midhat Frashëri

Pandeli Cale (ur. 28 marca 1874 w Korczy, zm. 3 sierpnia 1923 w Salonikach[1][2]) – albański polityk, minister rolnictwa i robót publicznych w rządzie Ismaila Qemala.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny prawosławnej. W dzieciństwie wyemigrował wraz z rodziną do Egiptu. W Aleksandrii ukończył francuskojęzyczną szkołę średnią[2]. W Egipcie nawiązał pierwsze kontakty z albańskimi działaczami narodowymi[3]. W 1897 powrócił do rodzinnej Korczy, skąd w 1900 przeniósł się do Bukaresztu, by w 1904 powrócić do Albanii[1]. W lutym 1909 wspólnie z Themistoklim Gërmenji i Midhatem Frashërim zakładał w Salonikach tajne stowarzyszenie albańskie i kierował czasopismem Lidhja Ortodokse (Liga Prawosławna)[2]. W latach 1910–1912 wziął udział w powstaniu antyosmańskim, walcząc w rejonie Korczy. W początkach listopada 1912 dotarł ponownie do Bukaresztu, gdzie organizował kongres albańskich działaczy narodowych[3].

W listopadzie 1912 wspólnie z Ismailem Qemalem dotarł do Wlory i należał do grona sygnatariuszy deklaracji niepodległości[2]. W pierwszym rządzie albańskim objął stanowisko ministra rolnictwa, a następnie ministra robót publicznych. W 1913 z uwagi na zły stan zdrowia wyjechał na leczenie do Lozanny, ale powrócił w styczniu 1914, już po upadku rządu Qemala. W tym czasie zaangażował się w pomoc dla oddziałów albańskich walczących na południu kraju przeciwko Grekom[2].

Okres I wojny światowej Cale spędził w Szwajcarii, podróżując także w tym czasie do Francji i Bułgarii. W Szwajcarii współpracował z pismem Albania[3]. Powrócił do Albanii w 1919, a rok później objął stanowisko prefekta Korczy[2]. W czerwcu 1920 zrezygnował ze stanowiska prefekta i objął kierownictwo nad dyrekcją poczt i telegrafów[3]. W 1921 został wybrany do parlamentu. Z uwagi na zły stan zdrowia wyjechał na leczenie do Salonik, gdzie zmarł w 1923[2]. W sierpniu 1926 jego doczesne szczątki sprowadzono do rodzinnej Korczy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet: anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912–2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 96.
  2. a b c d e f g Robert Elsie: A Biographical Dictionary of Albanian History. New York: I.B. Tauris, 2012, s. 70–71. ISBN 978-1-78076-431-3.
  3. a b c d Hil Lushaku: Cili ishte Pandeli Cale Korcari qe dha gjithka per Shqiperine (alb.). shqiperia.com. [dostęp 2018-01-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet: anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912–2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 96.