Pandora (Kroniki wampirów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pandora – postać fikcyjna z serii Kroniki wampirów autorstwa Anne Rice. Jej historia opowiedziana została w powieści Pandora – pierwszej części cyklu Nowe kroniki wampirów.

Jej prawdziwie imię brzmiało Lidia. Za życia była córką rzymskiego patrycjusza, od dzieciństwa przyjaźniła się z Mariusem. W końcu chcieli się poślubić, lecz srogi ojciec Lidii na to nie zezwolił. Za panowania Tyberiusza uciekła do Antiochii i została kapłanką Izydy. Tam też spotkała Mariusa, już wówczas wampira. W jego posiadłości odkryła Enkila i Akashę. Wówczas zaatakował ją wrogi wampir i Marius ją uratował, lecz aby Lidia przeżyła musiał ją przemienić w wampirzycę. Przez pewien okres razem chronili parę królewską, dopóki Marius nie odszedł. W tym też okresie stworzyła pierwszego wampira – Flawiusza. Później podróżowała przez stulecia, wiele ucząc się o swojej naturze i nie tylko, a z czasem stając się jedną z najpotężniejszych wampirzyc na świecie. Stworzyła nowego wampira – Ardźuna, który był jej towarzyszem przygód. W XVII wieku spotkała Mariusa, lecz nie została z nim. Kolejne ich spotkanie nastąpiło dopiero w wieku XX, kiedy uratowała go przed śmiercią pod śniegiem. W czasie powstania Akaszy walczyła przeciw niej.