Pandora (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy księżyca Saturna. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Pandora
Ilustracja
Zdjęcie Pandory wykonane przez sondę Cassini
Planeta Saturn
Odkrył Stewart A. Collins (Voyager Science Team)
Data odkrycia 25 października 1980
Tymczasowe oznaczenie S/1980 S26
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 141 810[1] km
Mimośród 0,0042[1]
Okres obiegu 0,629[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a 0,050[1]°
Długość węzła wstępującego 147,272[1]°
Argument perycentrum 66,248[1]°
Anomalia średnia 125,112[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 104 × 81 × 64[2] km
Powierzchnia ~21 000 km2
Objętość ~270 000 km3
Masa (1,371 ± 0,019) × 1017[2] kg
Średnia gęstość (0,49 ± 0,06)[2] g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,0026–0,0060[2] m/s2
Prędkość ucieczki 19 m/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,6
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
16m
Temperatura powierzchni 78 K

Pandora (Saturn XVII) – księżyc Saturna, odkryty w 1980 na podstawie zdjęć sondy Voyager 1. Jego nazwa pochodzi od Pandory, postaci z mitologii greckiej.

Pandora jest jednym z księżyców pasterskich pierścienia F, krążącym po jego zewnętrznej stronie. Znajduje się ona w rezonansie orbitalnym z Prometeuszem, co powoduje, że orbity obu księżyców są chaotyczne i nie da się przewidzieć ich parametrów w dalekiej przyszłości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-21].
  2. a b c d P.C. Thomas. Sizes, shapes, and derived properties of the saturnian satellites after the Cassini nominal mission. „Icarus”. 208 (1), s. 395-401, lipiec 2010. DOI: 10.1016/j.icarus.2010.01.025 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Pandora. W: Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-16)].
  • Pandora (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-26].