Pandorica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pandorica – fikcyjne więzienie, będące motywem przewodnim 5 serii nowego cyklu brytyjskiego serialu Doctor Who. Więzienie zostało skonstruowane przez Sojusz, czyli porozumienie wielu ras z całego Wszechświata. Członkowie Sojuszu wierzyli, że Doktor doprowadzi do zniszczenia Wszechświata przez wywołanie eksplozji TARDIS. Postanowili przeciwdziałać takiemu zdarzeniu przez uwięzienie Doktora w skrzyni, z której nie ma ucieczki. Pandorica na ekranach pojawia się w odcinkach The Pandorica Opens oraz The Big Bang.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Z zewnątrz wyglądała jak Puszka Pandory, której wizerunek znajdował się w książce w pokoju Amelii Pond – sześcian z wyżłobionymi korytarzami po powierzchni. W środku zaś znajdowało się krzesło oraz parę urządzeń, ciasno ułożonych. Całość emitowała bladoniebieskie światło. Konstrukcja była tak szczelna, że Doktor nie był w stanie sprawdzić swoim sonicznym śrubokrętem, co może znajdywać się w środku.

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Doktorowi znana jest legenda o Pandorice. Mówiła ona, że w dawnych czasach istniał wojownik lub goblin, który spadł z nieba i rozrywał świat. Następnie przybył dobry czarownik, który zamknął owego do więzienia i rzucił gdzieś w wszechświat. Doktor wierzy że to on jest tym "dobrym czarodziejem".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Motyw Pandoriki pojawił się na początku serii 5, gdy Więzień Zero powiedział Doktorowi Wszechświat jest popękany, Cisza nadchodzi, Pandorica się otwiera. Anioł Bob, w odcinku Flesh and stone, wygłasza dokładnie te same słowa. Doktor odnalazł Pandorikę pod Stonehenge około roku 30 p.n.e. W tym samym czasie na brytyjskim niebie pojawiły się okręty kosmiczne wielu ras z całego Wszechświata. Doktor przejął kontrolę nad rzymskim oddziałem by skłócić i powstrzymać owych przed przejęciem Pandoriki. Po chwili okazuje się jednak, że cała ta sytuacja była pułapką – "Rzymianie" byli zrobieni z plastiku, sterowanego przez Świadomość z Nestene (zmiennokształtny byt potrafiący przybierać m.in. kształty ludzkie), zaś wszystkie rasy przybyły w zgodzie i porozumieniu. Doktor został pojmany i wtrącony do Pandoriki. Szybko jednak wydostał się z niej, i umieścil tam swoją ranną towarzyszkę – Amelię Pond. Utracił jednak TARDIS. Żona Doktora, River Song (przebrana za Kleopatrę) spróbowała pilotować statek, by zwrócić go Doktorowi, jednak nieumiejętnie go prowadząc doprowadziła do eksplozji TARDIS. W rezultacie wszystkie gwiazdy stały się supernowymi, a cały Wszechświat oprócz Ziemi, Księżyca i eksplodującej TARDIS (udającej Słońce) przestał istnieć.

Pandorica kilka razy zmieniała miejsce swego pobytu

  • 184 n.e. zostaje przetransportowana do Rzymu;
  • 420 przejęta przez Franków;
  • 1120 przejmują ją Templariusze;
  • 1231 przeniesiona do Watykanu;
  • w nieznanym czasie kupuje ją Marco Polo i się zagubiła;
  • zostaje odnaleziona w 1941 podczas bombardowania Londynu, przeniesiona jest wówczas do muzeum;

Gdziekolwiek by się nie znalazła, zawsze towarzyszył jej Rory Williams, narzeczony Amelii, przebrany za rzymskiego żołnierza.

Zostaje ona ponownie otwarta, kiedy młoda Amelia ją dotyka. Wówczas Pandorica może wyleczyć pierwotną Amelię, która się znajduje w środku. Doktor, wykorzystując cząstki ze starego Wszechświata znajdujące się w Pandorice oraz TARDIS, generuje kolejny Wielki Wybuch, który permanentnie "zresetuje" Wszechświat do jego normalnego stanu (kasując rzeczywistość w której działy się omawiane dwa odcinki), jednak Doktor musi w wyniku tej operacji zginąć.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]