Panhard EBR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Panhard EBR
Panhard EBR
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Panhard
Typ pojazdu Opancerzony samochód rozpoznawczy
Trakcja Kołowa (8X8)
Załoga 4
Historia
Prototypy 1948
Produkcja 1950 - ?
Egzemplarze 1200 szt.
Dane techniczne
Silnik Panhard 12H 6000, o mocy 200 KM
Transmisja Mechaniczna
Pancerz Spawany z płyt walcowanych, o grubości do 40 mm
Długość 6,15 m
Szerokość 2,42 m
Wysokość 2,24 m
Prześwit 0,33 m
Masa 13,5 t
Osiągi
Prędkość 105 km/h
Zasięg 650 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,20 m
Rowy (szer.) 2,00 m
Ściany (wys.) 0,40 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata Mle. F2 kal. 90 mm, 3 karabiny maszynowe kal. 7,5 mm
Użytkownicy
Francja

Panhard EBR (skrót od fr. Véhicule Blindé à Roues) – francuski samochód pancerny opracowany w 1950 roku we francuskiej wytwórni Societe de Constructions Mecaniques Panhard et Levassor

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu II wojny światowej armia francuska zgłosiła pilne zapotrzebowania na ciężki samochód rozpoznawczy. Jedną z ofert zgłosiła francuska wytwórnia Panhard z Paryża i oznaczona jako Pannhard EBR (8x8).

Konstrukcja pierwszego modelu bazowała na transporterze AMR 201 i została ukończona w 1946 roku. W 1948 roku opracowano dwa prototypy, które po badaniach i udoskonaleniach zyskały uznanie dowództwa armii francuskiej.

W 1950 roku rozpoczęto produkcję seryjną samochodu rozpoznawczego Panhard EBR.

Produkowano go w następujących wersjach:

  • z wieżą typu FL 11 wyposażoną w działo SA 49 kal. 75 mm oraz 3 karabinami maszynowymi kal. 7,5 mm (produkowany od 1950 roku)
  • z wieżą FL 10 wyposażoną w działo SA 50 kal. 75 mm oraz 3 karabiny maszynowe kal. 7,5 mm (produkowany od 1954 roku)
  • bez wieży jako transporter opancerzony z 3 karabinami maszynowymi kal. 7,5 mm oraz przedziałem dla 12 żołnierzy (produkowany w 1956 roku dla Portugalii)
  • z wieżę FL 11 z działem Mle F 2 kal. 90 mm oraz 3 karabinami maszynowymi kal. 7,5 mm (produkowany od 1963 roku).

Wersja samochodu rozpoznawczego Panhard EBR FL 11 jest pojazdem nie pływającym. Jego uzbrojenie stanowi działo Mle F 2 kal. 90 mm ze sprzężonym z nią karabinem maszynowym 7,5 mm, stały karabin maszynowy umieszczony w przedziale kierowcy kal. 7,5 mm i karabinem maszynowym kal. 7,5 mm na wieży. Na wieży znajdują się cztery wyrzutnie granatów dymnych (2 x 2). Kadłub wozu wykonany jest z płyt stalowych. Pojazd wyposażony jest w cztery osie, podczas jazdy po drogach koła środkowe są podniesione, zaś po bezdrożach – opuszczone.

W 1956 roku na bazie pojazdu wyprodukowano dla Portugalii transporter opancerzony oznaczony jako Panhard EBR VTT. Był to pojazd o masie 13 ton, który przewozi 12 żołnierzy. Jego uzbrojenie stanowiły 3 karabiny maszynowe kal. 7,5 mm. Wyprodukowano 28 takich pojazdów.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samochód rozpoznawczy Panhard EBR od 1951 roku był wyprowadzany sukcesywnie do armii francuskiej, stanowiąc wyposażenie jednostek rozpoznawczych. Używany był między innymi w wojnie algierskiej.

Od 1979 roku zaczęto go zastępować wozem rozpoznawczym AMX-10RC.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]