Pankracy (Kaszperuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pankracy
Petro Kaszperuk
biskup czernihowski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1890
Szepetówka
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1972
Równe
biskup czernihowski
Okres sprawowania 1962
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 21 czerwca 1914
Diakonat 1918
Prezbiterat 1921
Chirotonia biskupia 28 kwietnia 1946
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 kwietnia 1946
Konsekrator Jan (Sokołow)
Współkonsekratorzy Nestor (Sidoruk), Borys (Wik)

Pankracy, imię świeckie Petro Kaszperuk (ur. 24 listopada 1890 w Szepetówce, zm. 13 lipca 1972 w Równem) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, Ukrainiec z pochodzenia.

Po ukończeniu dwuklasowej szkoły w 1910 wstąpił jako posłusznik do Ławry Poczajowskiej. 21 czerwca 1914 złożył wieczyste śluby mnisze przed jej przełożonym, archimandrytą Paisjuszem, przyjmując imię Pankracy. W 1918 arcybiskup wołyński i żytomierski Eulogiusz wyświęcił go na hierodiakona. Trzy lata później przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa krzemienieckiego Dionizego. W tym samym roku rozpoczął naukę teologii na dwuletnim kursie w seminarium duchownym w Krzemieńcu. Od 1924 do 1939 był katechetą w siedmioklasowej szkole w Poczajowie. W 1935 otrzymał godność archimandryty.

Od 1942 do 1944 kierował kursami teologicznymi prowadzonymi przy Ławrze Poczajowskiej. W 1943 otrzymał godność jej namiestnika, którą sprawował przez trzy lata, do wyświęcenia na biskupa kamieniecko-podolskiego i proskurowskiego. Jego chirotonia biskupia miała miejsce 28 kwietnia 1946 z udziałem konsekratorów: metropolity kijowskiego Jana, biskupów mukaczewskiego Nestora i czernihowskiego Borysa. Urząd biskupa kamienieckiego sprawował do 1948. Został następnie przeniesiony na katedrę wołyńską, której ordynariuszem był przez kolejne cztery lata. W 1952 przeniesiony ponownie, tym razem do eparchii lwowskiej, otrzymując równocześnie godność arcybiskupią. W 1956 ponownie objął zarząd eparchii wołyńskiej. Sześć lat później odszedł w stan spoczynku. Nadal mieszkał w Równem.

16 listopada 1962, cztery miesiące po przeniesieniu w stan spoczynku, został wyznaczony na biskupa czernihowskiego i nieżyńskiego. 20 listopada tego samego roku nominacja ta została odwołana z powodu choroby hierarchy.

Pankracy (Kaszperuk) zmarł w 1972 w Równem i został pochowany na cmentarzu mnichów Ławry Poczajowskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Pankracy (Gładkow)
Przełożony Ławry Poczajowskiej
1943 - 1946
Następca
Elizeusz
Poprzednik
Maksym (Baczinski)
Biskup kamieniecko-podolski
1946 - 1948
Następca
Warłaam (Borisewicz)
Poprzednik
Warłaam (Borisewicz)
Biskup wołyński
1948 - 1952
Następca
Palladiusz (Kaminski)
Poprzednik
Focjusz (Topiro)
Biskup lwowski
1952 - 1956
Następca
Palladiusz (Kaminski)
Poprzednik
Palladiusz (Kaminski)
Biskup wołyński
1956 - 1962
Następca
Metody (Menzak)
Poprzednik
Ignacy (Demczenko)
Biskup czernihowski
1962
Następca
Teodozjusz (Prociuk)