Paolo Renier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paolo Renier
ilustracja
Doża Paolo Renier na obrazie A. Longhi'ego ok. 1779 r.
doża Wenecji
Okres panowania od 14 stycznia 1779
do 13 lutego 1789
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1710
Wenecja
Data i miejsce śmierci 13 lutego 1789
Wenecja
Ojciec Andrea Renier
Matka Elisabetta Morosini

Paolo Renier (Wenecja, 21 listopada 1710Wenecja, 13 lutego 1789) – polityk włoski i 119. doża Wenecji.

Jego ojcem był Andrea Renier, matką Elisabetta Morosini.

Paolo Reniera uważano za dobrego taktyka i mówcę. Służył jako ambasador Republiki Weneckiej w Konstantynopolu i przy dworze wiedeńskim. Wsławił się ostrą walką z szerzącą się w Republice korupcją, co przyniosło mu urząd inkwizytora stanu (Inquisitore del Stato).

Renier, pokonał w wyborach Andreę Trona, który zaniepokoił elity swymi dążeniami do ograniczenia ilości klasztorów i do innych reform.

Renier był 119. dożą od dnia 14 stycznia 1779 do swej śmierci. Jego wybór (wygrał tylko 41 głosami przeciw 40) nie podobał się wielu kręgom politycznych nacisków. Renier otrzymywał liczne listy z pogróżkami. Podejrzliwie patrzył na idee rewolucyjne lansowane wcześniej przez m.in. Ludovico Muratoriego i wstrzymywał druk jego książek. Z czasem jego polityka stawał się coraz bardziej konserwatywna, a przy tym także despotyczna. Zmarł 13 lutego 1789 roku po trwającej 37 dni chorobie. Jego śmierć ogłoszono dopiero 2 marca, by żałoba nie przeszkodziła karnawałowi.

Linki zewnętrzne[edytuj]