Papier ścierny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arkusz papieru ściernego nr 80

Papier ścierny – jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne.

W handlu występuje zwykle w postaci arkuszy (formatu A4) lub taśm grubszego papieru, na którego jednej ze stron znajduje się tzw. nasyp – czyli warstwa ziarna ściernego przyklejonego do podłoża. Jako materiał ścierny dawniej stosowano drobno tłuczone szkło – stąd czasem zamiennie używana nazwa "papier szklisty". Dziś takim materiałem jest zwykle korund (Al2O3) lub karborund (SiC).

Rozróżniamy papiery grubo i drobnoziarniste. Oznaczenie ziarnistości znajduje się na spodzie arkusza (taśmy) w postaci liczby np. 30, 60, 120, 360, itp. Liczba ta jest związana z wielkością ziaren materiału ściernego – im większa liczba tym drobniejszy papier ścierny (europejska norma ISO 6344). W zależności od rodzaju papieru i użytego kleju papiery ścierne dzielimy na zwykłe i wodoodporne. Tych drugich (zwykle o gradacji powyżej 300 do 2500) po zwilżeniu wodą lub naftą używa się do szlifowania powierzchni.