Papieska elekcja 1144

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Papieska elekcja 1144
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
8 marca 1144
Rzym
Główne postacie
Dziekan Corrado Demetri
Protoprezbiter Gerardo Caccianemici CanReg (do wyboru 8 marca)
Gregorio Centu (od 8 marca)
Protodiakon Gregorio Tarquini
Wybory
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

36
3
Wybrany papież
Pope Lucius II.jpg
Gerardo Caccianemici CanReg
Przybrane imię: Lucjusz II

Papieska elekcja 8 marca 1144 – elekcja, która odbyła się w roku 1144 i zakończyła się wyborem Lucjusza II na następcę papieża Celestyna II.

Kardynałowie-elektorzy[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1144 roku było prawdopodobnie 39 kardynałów, jednak co najmniej trzech z nich nie uczestniczyło w elekcji, zatem maksymalna liczba elektorów wynosi 36:

Aż 23 elektorów mianował Innocenty II. Dziewięciu zawdzięczało swą godność Celestynowi II, dwóch Kalikstowi II i jeden Paschalisowi II. Kardynał Pietro Pisano został pierwotnie mianowany przez Paschalisa II, jednak w 1139 roku został pozbawiony godności kardynalskiej jako były stronnik antypapieża Anakleta II; ponownie mianował go Celestyn II.

Nieobecni[edytuj | edytuj kod]

Trzech kardynałów, wszyscy z nominacji Innocentego II. Dwóch z nich przebywało na zagranicznych misjach legackich, a jeden był opatem na Monte Cassino:

  • Rainaldo di Collemezzo OSB (1141) – kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro; opat Monte Cassino
  • Adenulf OSBCluny (1131) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; opat Farfa; legat papieski w Niemczech
  • Ottaviano de Monticello (26 lutego 1138) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere; legat papieski w królestwie Sycylii

Wybór Lucjusza II[edytuj | edytuj kod]

Celestyn II zmarł 8 marca 1144 roku po zaledwie pięciu miesiącach i dwunastu dniach pontyfikatu. Prawdopodobnie jeszcze tego samego dnia jednogłośny wybór kardynałów padł na kardynała Gerardo Caccianemici, prezbitera S. Croce in Gerusalemme i kanclerza Stolicy Apostolskiej. Elekt przybrał imię Lucjusz II. 12 marca 1144 został konsekrowany na biskupa i uroczyście koronowany w Bazylice Watykańskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian Stuart Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990
  • Philipp Jaffé, Regesta pontificum Romanorum ab condita Ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII, vol. II, Lipsk 1888
  • Johannes M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181, Berlin 1912, s. 22

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]