Papieska elekcja 1198

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papieska elekcja 1198
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
8 stycznia 1198
Septizonium, Rzym
Główne postacie
Dziekan Konrad von Wittelsbach CanReg (nieobecny)
Prodziekan Ottaviano di Paoli
Protoprezbiter Wilhelm o Białych Dłoniach (nieobecny)
Protoprezbiter elektorów Pietro Diana
Protodiakon Graziano da Pisa
Wybory
Liczba głosowań 2
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

21
8
Wybrany papież
176-Innocent III.jpg
Lotario de' Conti di Segni
Przybrane imię: Innocenty III

Papieska elekcja 8 stycznia 1198 – odbyła się po śmierci Celestyna III i zakończyła wyborem Innocentego III. Była to pierwsza w historii papieska elekcja, w której wyboru dokonano w drodze pisemnego głosowania (scrutinium)[1].

Śmierć Celestyna III[edytuj]

Papież Celestyn III zmarł 8 stycznia 1198 roku w wieku około 92 lat. Kilka tygodni przed swoją śmiercią wyraził wolę abdykacji, pod warunkiem wszakże, że nowym papieżem zostanie jego bliski współpracownik Giovanni di San Paolo[2]. Kardynałowie odrzucili jednak tę sugestię.

Lista uczestników[edytuj]

Święte Kolegium liczyło wówczas 29 kardynałów[3], jednak w elekcji uczestniczyło najprawdopodobniej nie więcej niż 21[4]:

Trzech elektorów mianował Celestyn III, czterech Lucjusz III, jednego papież Aleksander III, a pozostałych trzynastu papież Klemens III.

Nieobecni[edytuj]

Co najmniej ośmiu kardynałów, w tym trzech mianowanych przez Aleksandra III, dwóch przez Klemensa III, dwóch przez Lucjusza III i jeden przez Celestyna III nie uczestniczyło w tej elekcji:

Kandydaci na papieża[edytuj]

Według współczesnego kronikarza Rogera z Howden czterej kardynałowie dążyli do zdobycia tiary: Ottaviano di Paoli, Pietro Gallocia, Giordano di Ceccano i Graziano da Pisa[5].

Wybór Innocentego III[edytuj]

Kardynałowie w dniu śmierci Celestyna III zebrali się w budynku Septizonium w dobrowolnej klauzurze. Po raz pierwszy w historii papieskich elekcji zastosowano procedurę głosowania pisemnego, za pomocą kartek wyborczych (scrutinium). W pierwszym głosowaniu najwięcej głosów (dziesięć) dostał kardynał Giovanni di Salerno, który jednak nie zgodził się kandydować[6]. W drugim głosowaniu jednomyślnie wybrano najmłodszego, zaledwie 37-letniego kardynała Lotario Conti di Segni, który przyjął imię Innocenty III[7]. 22 lutego odbyła się uroczysta inauguracja pontyfikatu, w trakcie której kardynał Ottaviano z Ostii udzielił elektowi sakry biskupiej, a kardynał Graziano da Pisa dopełnił obrzędu jego koronacji.

Przypisy

  1. Piazzoni, s. 176-177
  2. Dopierała, s. 193
  3. Maleczek, s. 241. Eubel, s. 3 podaje liczbę 28, pomijając Ruggiero z S. Eusebio.
  4. Lista elektorów i nieobecnych zrekonstruowana na podstawie danych biograficznych poszczególnych kardynałów Maleczek, passim. Maleczek, s. 354, sugeruje nawet jeszcze niższą liczbę uczestników (19 lub 20) bazując na analizie kontrasygnat bulli papieskich. Kardynał Bobo z S. Teodoro nie występuje jako sygnatariusz bulli papieskich między 27 lipca 1197 a 22 kwietnia 1198, jednakże nie przesądza to jego nieobecności, bowiem kardynał ten przez cały okres swojego kardynalatu sygnował bulle bardzo nieregularnie, a nic nie wiadomo by był wysyłany z jakąkolwiek misją poza Rzym; prawdopodobnie był on już człowiekiem podeszłym w latach.
  5. Maleczek, s. 73, 82, 88 i 96
  6. Maleczek, s. 108
  7. Piazzoni, s. 177

Bibliografia[edytuj]

  • Ambrogio Piazzoni: Historia wyboru papieży. Kraków: Wydawnictwo M, 2003.
  • Kazimierz Dopierała: Księga Papieży. Poznań: Pallotinum, 1996.
  • Werner Maleczek: Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216. Wiedeń: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1984.
  • Konrad Eubel: Hierarchia Catholica Medii Aevi. Münster-Padwa: 1913-1960.