Papieskie Kolegium Polskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papieskie Kolegium Polskie (wł. Pontificio Collegio Polacco) – dom formacyjny, w którym zamieszkują księża studenci skierowani przez własnych biskupów do Rzymu w celu odbycia studiów specjalistycznych na różnych kościelnych uczelniach. Dom znajduje się w Rzymie na Awentynie (Piazza Remuria 2A).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze Kolegium Polskie w Rzymie powstało 1 września 1582 staraniem Filipa Neri. Z powodu braku funduszów kolegium upadło 4 lata później. W 1653 nieudaną próbę wskrzeszenia kolegium podjął król Jan II Kazimierz Waza.

Kolegium wznowiło działalność w 1866 staraniem księdza Piotra Semenenko. Kolegium prowadzili początkowo Zmartwychwstańcy. Po II wojnie światowej opiekę nad kolegium przejęli jezuici. Od 1959 kolegium podlega bezpośrednio Konferencji Episkopatu Polski.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]