Papirus 63

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilustracja
Data powstania V/VI wiek
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer
Zawartość Ewangelia Jana
Język grecki
Rozmiary 18,5 × 15 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Miejsce przechowywania Staatliche Museen zu Berlin

Papirus 63 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na V lub VI wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się jedynie fragmenty Ewangelii Jana (3,14-18; 4,9-10)[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, z bizantyjskimi naleciałościami. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tekst rękopisu opublikowali L. Casson, oraz E. L. Hettich w 1946 roku[2]. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 63[3].

Rękopis datowany jest przez INTF na V/VI wiek[1].

Obecnie przechowywany jest w Staatliche Museen zu Berlin (Inv. 11914) w Berlinie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 100. ISBN 978-0-8028-4098-1.
  2. L. Casson, and E. L. Hettich, Excavations at Nessana II, Literary Papyri (Princeton: 1946), pp. 94-11.
  3. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Otto Stegmüller, Zu den Bibelorakeln im Codex Bezae, Biblica 34 (1953), pp. 13–22.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]