Para minimalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład pary minimalnej kit i kid w języku angielskim

Para minimalna – para wyrazów lub wyrażeń danego języka różniących się tylko jedną głoską i mających różne znaczenia[1].

Cechy odróżniające głoski pary minimalnej są cechami fonologicznie relewantnymi; na przykład w języku polskim parę minimalną tworzą wyrazy koza i kosa – wyrazy te różnią się tylko jedną głoską (/z/ : /s/) i mają różne znaczenia. Wynika z tego, że cechy odróżniające głoski /z/ i /s/ (w tym wypadku dźwięczność) są w systemie fonologicznym języka polskiego cechami fonologicznie relewantnymi, a głoski /z/ i /s/ są realizacjami dwóch różnych fonemów. W języku hiszpańskim głoski te są realizacjami tego samego fonemu: /s/. Głoska /z/ jest w hiszpańskim jedynie wariantem fonemu /s/, występującym przed spółgłoskami nosowymi i półotwartymi, przykładowo w wyrazie capitalismo.

Różnice między głoskami wpływającymi na znaczenie wyrazów pary minimalnej mogą dotyczyć dźwięczności, miękkości, ustności lub nosowości, sposobu artykulacji, miejsca artykulacji, akcentu wyrazowego (lub jego braku), intonacji i innych cech.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Roach: A Little Encyclopaedia of Phonetics (ang.). [dostęp 2019-02-23].