Para minimalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Para minimalna – jest to para wyrazów lub wyrażeń danego języka różniących się tylko jedną głoską i posiadających różne znaczenia[1]. Cechy odróżniające głoski pary minimalnej są cechami fonologicznie relewantnymi, np. w języku polskim parę minimalną tworzą wyrazy koza i kosa – wyrazy te różnią się tylko jedną głoską (/z/ : /s/) i posiadają różne znaczenia. Wynika z tego, że cechy odróżniające głoski /z/ i /s/ (w tym wypadku jest to dźwięczność) są w systemie fonologicznym języka polskiego cechami fonologicznie relewantnymi, a głoski /z/ i /s/ są realizacjami dwóch różnych fonemów. Natomiast w języku hiszpańskim głoski te są realizacjami tego samego fonemu - /s/. Głoska /z/ jest w hiszpańskim jedynie wariantem fonemu /s/ występującym przed spółgłoskami nosowymi i półotwartymi, np. w wyrazie capitalismo.

Różnice między głoskami dyferencjującymi znaczenie wyrazów pary minimalnej mogą dotyczyć cech takich jak: dźwięczność, miękkość, ustność lub nosowość, sposób artykulacji, miejsce artykulacji, a także akcent wyrazowy (lub jego brak), intonacja i inne.

Przypisy

  1. Peter Roach: A Little Encyclopaedia of Phonetics (ang.). W: University of Reading [on-line]. [dostęp 2017-06-14].