Para zasad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komplementarność zasad w DNA
Komplementarność zasad w RNA
Wiązania wodorowe pary AT
Wiązania wodorowe pary GC

Para zasad (pz lub bp z (ang.) base pair) – w biologii molekularnej są to dwie komplementarne, połączone wiązaniami wodorowymi zasady azotowe nukleotydów dwóch różnych nici kwasu nukleinowego. W parach zasad podaje się długość cząsteczek DNA.

W kwasie deoksyrybonukleinowym (DNA) komplementarne pary stanowi guanina (G) z cytozyną (C) oraz adenina (A) z tyminą (T). W kwasie rybonukleinowym (RNA) w miejscu tyminy występuje uracyl (U).

Komplementarność zasad w przykładowym łańcuchu DNA:
ATCGATGATC łańcuch 1
TAGCTACTAG łańcuch 2

Komplementarność zasad w analogicznym łańcuchu RNA (tymina zastąpiona uracylem):

AUCGAUGAUC łańcuch 1
UAGCUACUAG łańcuch 2

Liczba par zasad jest liczbą nukleotydów składających się na oba łańcuchy kwasu nukleinowego i używana jest do określania jednoznacznie ich długości. Oba przedstawiane powyżej fragmenty DNA i RNA mają długość 10 pz. Dla odróżnienia długość pojedynczych nici kwasów nukleinowych, np. długość łańcucha mRNA, określa się liczbą nukleotydów (nt), ponieważ zasady w nici pojedynczej nie są komplementarnie sparowane z zasadami w drugiej nici.

Symbol „pz” może być stosowany w połączeniu z przedrostkami zwielokrotniającymi, np.:

  • kpz = tysiąc pz[1]
  • Mpz = milion pz
  • Gpz = miliard pz

Przykłady: Długość helisy DNA chromosomu X człowieka wynosi 152,6 Mpz, zaś chromosomu Y 51,0 Mpz. Długość całego ludzkiego genomu to około 3000 Mpz.

Analogicznie z bp: kbp, Mbp, Gbp.

Przypisy

  1. kilozasada. W: Słownik terminów biologicznych [on-line]. PWN. [dostęp 2017-03-23].